Review
BibTex RIS Cite

TÜRKIYE ARICILIĞININ 1935 YILINDAN 2015 YILINA KADAR DEĞERLENDİRİLMESİ

Year 2018, Volume: 18 Issue: 1, 52 - 62, 28.05.2018
https://doi.org/10.31467/uluaricilik.427590

Abstract

Arıcılık
kendine has özellikleri ile kırsal nüfus için iyi bir alternatif iş ve gelir
kaynağıdır. Türkiye’de arıcılığın geliştirilebilmesi için uygun ekolojik
koşullar, koloni sayısı ve iş gücü bakımından büyük bir potansiyel
bulunmaktadır.



Ülkemizde
1935 yılında 1.095.800 adet olan koloni sayısı %707,09 artış göstererek 2015
yılında 7.748.287 adete ulaşmıştır. 1935 yılında 4.338 ton olan bal üretimimiz
%2.492,58 artış göstererek 108.128 tona,balmumu üretimiz ise %790,03 artışla
602 tondan 4.756 tona ulaşmıştır. Bununla birlikte1935 yılında 3,96 kg olan
koloni başına bal verimi %352,53 artış göstererek 13,96 kg’a ulaşmıştır.



Toplam bal
ve balmumu üretimimizde incelenen yıllar itibari ile bazı yıllar azalma
görülmesine karşın genelde düzenli bir artış gerçekleşmiştir. Fakat bu artışın
sebebi verimliliğin artırılmasından değil, toplam koloni sayısının artmış
olmasından kaynaklanmaktadır. Ülkemizde son yıllarda koloni sayısında, toplam
bal ve balmumu üretiminde kayda değer artışlar olmasına rağmen koloni başına
verimlilik artırılamamıştır.



Türkiye
ekolojik olarak arıcılık faaliyeti için çok uygun bir doğa yapısına sahip
olmakla birlikte maalesef potansiyelinin çok azını kullanmaktadır.Türkiye
arıcılığında karşılaşılan verimsizlikle ilgili sorunlara köklü çözüm getirecek
bazı reformların acil olarak ele alınması gereklidir.

References

  • Akpınar, C., Akbay, R., Türkoğlu, M., Yeldan, M., Fıratlı, Ç., 1986. Küçük Evcil Hayvancılığın Entansifleşme İmkanları ve Sorunları. Güneydoğu Anadolu Projesi Tarımsal Kalkınma Projesi 18-21 Kasım 1986). Sayfa 402-403. Ankara.
  • Anonim, 2010. Statistical Year Book 2010. Turkish Statistical Institute, Prime Ministry. Ankara.
  • Anonim, 2017. Crops and livestock Products. O3.03.2017 Tarihli İnternet Sayfası Erişimi.http://www.fao.org/faostat/en/#data/TP
  • Anonim, 2018. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Hayvancılık Genel Müdürlüğü Arıcılık Verileri. O2.02.2018 Tarihli İnternet Erişimi. https://www.tarim.gov.tr/sgb/Belgeler/SagMenuVeriler/HAYGEM.pdf
  • Burucu, V., Gülse Bal, H. S., 2017. Türkiye’de Arıcılığın Mevcut Durumu ve Bal Üretim Öngörüsü. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi. 3 (1): 28-37. Ankara.
  • Doğaroğlu, M., 1999. Modern Arıcılık Teknikleri. Anadolu Matbaa ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. İstanbul.
  • Doğaroğlu, M., Genç, F., 1994. Üretim Kolonilerinin Verimliliği ile İlgili Bakım ve Yönetim Sorunları. Türkiye II. Teknik Arıcılık Kongresi Bildirileri. Sayfa 101-107. Ankara.
  • Fıratlı, Ç., Genç, F., Karacaoğlu, M., Gençer, H. V., 2000. Türkiye Arıcılığının Karşılaştırmalı Analizi. Ziraat Mühendisliği V. Teknik Kongresi. Sayfa 811-826.
  • Genç, 2009. Arıcılık Ders Notları. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Erzurum.
  • Gençer, H. V., Karacaoğlu, M., 1999. Rakamlarla Dünya Arıcılığı ve Türkiye’nin Durumu. Türk-Koop Ekin. Yıl 3,sayı 7. Sayfa 36-39. Ankara.
  • Kekeçoğlu, M., Gürcan, E. K., Soysal, M. İ., 2007. Türkiye Arı Yetiştiriciliğinin Bal Üretimi Bakımından Durumu. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi. 4 (2): 227-236. Tekirdağ.
  • Kumova, U., Özkütük, K., 1988. Çukurova Bölgesinin Arı Yetiştiriciliğinin Yapısı. Çukurova Üniv. Zir. Fak. Dergisi. 3 (1): 26-40. Adana.
  • Kumova, U., Korkmaz, A., 1998. Arı Yetiştiriciliğinde Çukurova Bölgesinin Yeri ve Önemi. Hasad. Yıl 14, sayı 163. Sayfa 46-49. İstanbul.
  • Öztürk, F.G., 2013. Ordu İli Arıcılık Sektörünün Ekonomik Yapısı Üzerine Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Sayfa 49. Erzurum.
  • Soysal, M. İ., 1992.Biyometrinin prensipleri. Trakya Üniv. Tekirdağ Ziraat Fak. Yay. No: 95. 257 sayfa.Tekirdağ.
  • Şahinler, N., Ceylan, D. A., Gül, A., 2003.1970’li yıllardan günümüze Türkiye Arıcılığının Değerlendirilmesi. II. Marmara Arıcılık Kongresi Bildiri Kitabı. Sayfa 3-12. Yalova.
  • Şahinler, N., Şahinler, S., 1996.Hatay İl’inde arıcılığın Genel Durumu Sorunları ve Çözüm Yolları Üzerine Bir Araştırma.MKÜ Zir.Fak.Dergisi. 1 (1): 17-28. Hatay.
  • Uzundumlu, A. S., Aksoy, A., Işık, H. B., 2011. Arıcılık İşletmelerinde Mevcut Yapı ve Temel Sorunlar; Bingöl İli Örneği. Atatürk Üniv. Zir.Fak. Dergisi 42 (1): 49-55. Erzurum
Year 2018, Volume: 18 Issue: 1, 52 - 62, 28.05.2018
https://doi.org/10.31467/uluaricilik.427590

Abstract

References

  • Akpınar, C., Akbay, R., Türkoğlu, M., Yeldan, M., Fıratlı, Ç., 1986. Küçük Evcil Hayvancılığın Entansifleşme İmkanları ve Sorunları. Güneydoğu Anadolu Projesi Tarımsal Kalkınma Projesi 18-21 Kasım 1986). Sayfa 402-403. Ankara.
  • Anonim, 2010. Statistical Year Book 2010. Turkish Statistical Institute, Prime Ministry. Ankara.
  • Anonim, 2017. Crops and livestock Products. O3.03.2017 Tarihli İnternet Sayfası Erişimi.http://www.fao.org/faostat/en/#data/TP
  • Anonim, 2018. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Hayvancılık Genel Müdürlüğü Arıcılık Verileri. O2.02.2018 Tarihli İnternet Erişimi. https://www.tarim.gov.tr/sgb/Belgeler/SagMenuVeriler/HAYGEM.pdf
  • Burucu, V., Gülse Bal, H. S., 2017. Türkiye’de Arıcılığın Mevcut Durumu ve Bal Üretim Öngörüsü. Tarım Ekonomisi Araştırmaları Dergisi. 3 (1): 28-37. Ankara.
  • Doğaroğlu, M., 1999. Modern Arıcılık Teknikleri. Anadolu Matbaa ve Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. İstanbul.
  • Doğaroğlu, M., Genç, F., 1994. Üretim Kolonilerinin Verimliliği ile İlgili Bakım ve Yönetim Sorunları. Türkiye II. Teknik Arıcılık Kongresi Bildirileri. Sayfa 101-107. Ankara.
  • Fıratlı, Ç., Genç, F., Karacaoğlu, M., Gençer, H. V., 2000. Türkiye Arıcılığının Karşılaştırmalı Analizi. Ziraat Mühendisliği V. Teknik Kongresi. Sayfa 811-826.
  • Genç, 2009. Arıcılık Ders Notları. Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Erzurum.
  • Gençer, H. V., Karacaoğlu, M., 1999. Rakamlarla Dünya Arıcılığı ve Türkiye’nin Durumu. Türk-Koop Ekin. Yıl 3,sayı 7. Sayfa 36-39. Ankara.
  • Kekeçoğlu, M., Gürcan, E. K., Soysal, M. İ., 2007. Türkiye Arı Yetiştiriciliğinin Bal Üretimi Bakımından Durumu. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi. 4 (2): 227-236. Tekirdağ.
  • Kumova, U., Özkütük, K., 1988. Çukurova Bölgesinin Arı Yetiştiriciliğinin Yapısı. Çukurova Üniv. Zir. Fak. Dergisi. 3 (1): 26-40. Adana.
  • Kumova, U., Korkmaz, A., 1998. Arı Yetiştiriciliğinde Çukurova Bölgesinin Yeri ve Önemi. Hasad. Yıl 14, sayı 163. Sayfa 46-49. İstanbul.
  • Öztürk, F.G., 2013. Ordu İli Arıcılık Sektörünün Ekonomik Yapısı Üzerine Bir Araştırma. Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Sayfa 49. Erzurum.
  • Soysal, M. İ., 1992.Biyometrinin prensipleri. Trakya Üniv. Tekirdağ Ziraat Fak. Yay. No: 95. 257 sayfa.Tekirdağ.
  • Şahinler, N., Ceylan, D. A., Gül, A., 2003.1970’li yıllardan günümüze Türkiye Arıcılığının Değerlendirilmesi. II. Marmara Arıcılık Kongresi Bildiri Kitabı. Sayfa 3-12. Yalova.
  • Şahinler, N., Şahinler, S., 1996.Hatay İl’inde arıcılığın Genel Durumu Sorunları ve Çözüm Yolları Üzerine Bir Araştırma.MKÜ Zir.Fak.Dergisi. 1 (1): 17-28. Hatay.
  • Uzundumlu, A. S., Aksoy, A., Işık, H. B., 2011. Arıcılık İşletmelerinde Mevcut Yapı ve Temel Sorunlar; Bingöl İli Örneği. Atatürk Üniv. Zir.Fak. Dergisi 42 (1): 49-55. Erzurum
There are 18 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Journal Section Review
Authors

Recep Sıralı

Publication Date May 28, 2018
Acceptance Date March 12, 2018
Published in Issue Year 2018 Volume: 18 Issue: 1

Cite

Vancouver Sıralı R. TÜRKIYE ARICILIĞININ 1935 YILINDAN 2015 YILINA KADAR DEĞERLENDİRİLMESİ. U. Arı. D.-U. Bee J. 2018;18(1):52-6.

Important Note: Since the author-referee information is kept confidential on both sides in our journal, both the author and the referees must upload the document to the system after removing their personal information in the review document section.

Note: Authors can also use homepage of our Journal.

https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/

download
 

This work is licensed under Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International.