Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesindeki Koyunlarda Coxiella burnetii Enfeksiyonunun Seroprevalansının Belirlenmesi
Abstract
Coxiella burnetii, Q hummasının etkeni olan ve dünya genelinde önemli halk sağlığı ve veteriner hekimlik sorunlarına yol açan zoonotik bir patojendir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin İç Anadolu Bölgesi’nde yetiştirilen koyunlarda C. burnetii enfeksiyonunun seroprevalansını belirlemektir. Çalışma kapsamında sekiz ildeki (Afyonkarahisar, Aksaray, Antalya, Burdur, Isparta, Karaman, Konya ve Niğde) 100 koyun işletmesinden toplam 3.000 kan serumu örneği toplanmıştır. Örnekler, ticari bir ELISA kiti (IDEXX Q fever Ab Test) kullanılarak test edilmiş ve sonuçlar üretici firmanın talimatlarına göre değerlendirilmiştir. Analiz edilen 3.000 serum örneğinden 279’u pozitif bulunmuş olup, genel bireysel seroprevalans oranı %9.3 olarak belirlenmiştir. İl bazında seroprevalans oranları geniş bir aralıkta değişiklik göstermiş, en düşük oran %1.5 ile Antalya’da, en yüksek oran ise %18.9 ile Niğde’de saptanmıştır. Bu farklılıklar, bölgesel hayvancılık uygulamaları, biyogüvenlik seviyeleri ve iklim koşullarındaki değişikliklerle ilişkili olabilir. WOAH tarafından önerilen ELISA testinin kullanımı, C. burnetii’ye özgü antikorların tespiti için güvenilir bir tarama yöntemi sağlamıştır. Bu çalışma, İç Anadolu’daki koyun sürülerinde C. burnetii enfeksiyonunun varlığını ve bölgesel dağılımını ortaya koymaktadır. Hastalığın zoonotik potansiyeli ve sıklıkla subklinik seyretmesi nedeniyle, düzenli serolojik izleme, hastalıkla mücadele ve önleme stratejileri açısından büyük önem taşımaktadır. Elde edilen bulgular, Türkiye’de veteriner epidemiyolojisi ve halk sağlığı politikalarının geliştirilmesine katkı sağlamaktadır.
Keywords
References
- Arricau-Bouvery, N., & Rodolakis, A. (2005). Is Q fever an emerging or re-emerging zoonosis? Veterinary Research, 36(3), 327–349. https://doi.org/10.1051/vetres:2005010
- Bagatır, P. S., Okumuş, B., Özgen, E. K., Ulucan, M., Yanmaz, B., & Aktaş, O. (2021). Seroprevalence of Q fever in small ruminants in the northeast Anatolian region in Turkey. Medycyna Weterynaryjna, 77(7), 337–340. https://doi.org/10.21521/mw.6522
- Benkirane, A., Essamkaoui, S., El Idrissi, A., Lucchese, L., & Natale, A. (2015). A sero-survey of major infectious causes of abortion in small ruminants in Morocco. Veterinaria Italiana, 51(1), 25–30. https://doi.org/10.12834/VetIt.389.1814.1
- Berri, M., Rousset, E., Champion, J. L., Arricau-Bouvery, N., Russo, P., & Pepin, M. (2003). Ovine manure used as garden fertiliser as a suspected source of human Q fever. Veterinary Record, 153(9), 269–270. https://doi.org/10.1136/vr.153.9.269
- Berri, M., Souriau, A., Crosby, M., & Rodolakis, A. (2002). Shedding of Coxiella burnetii in ewes in two pregnancies following an episode of Coxiella abortion in a sheep flock. Veterinary Microbiology, 85(1), 55–60. https://doi.org/10.1016/S0378-1135(01)00504-5
- Bisias, G., Burriel, A., Boutsini, S., Kritas, S., & Leontides, L. (2010). A serological investigation of some abortion causes among small ruminant flocks in Greece. Internet Journal of Veterinary Medicine, 8(2), 1–5. https://doi.org/10.5580/28f4
- Blanda, V., Chiarenza, G., Giacchino, I., Migliore, S., Di Bella, S., La Russa, F., & Vicari, D. (2024). Molecular and serological findings in sheep during two Coxiella burnetii outbreaks in Sicily (Southern Italy). Animals, 14(22), 3321. https://doi.org/10.3390/ani14223321
- CDC. (2024). Q fever: Epidemiology and clinical guidance. Centers for Disease Control and Prevention. Retrieved from https://www.cdc.gov/q-fever
- Ceylan, E., Berktas, M., Keles, I., & Agaoglu, Z. (2009). Seroprevalence of Q fever in cattle and sheep in the east of Turkey. Asian Journal of Animal and Veterinary Advances, 4(3), 114–121. https://doi.org/10.3923/ajava.2009.114.121
- Çetinkaya, B., Kalender, H., Ertaş, B. H., Muz, A., Arslan, N., & Öngor, H. (2000). Seroprevalence of coxiellosis in cattle, sheep, and people in the east of Turkey. Veterinary Record, 146(5), 131–136. https://doi.org/10.1136/vr.146.5.131
- D’Agostino, R., & Pearson, E. S. (1973). Tests for departure from normality. Empirical results for the distributions of b² and √b1. Biometrika, 60(3), 613–622. https://doi.org/10.1093/biomet/60.3.613
- EFSA (European Food Safety Authority). (2024). The European Union One Health 2023 Zoonoses Report. EFSA Journal, 22(12), e8893. https://doi.org/10.2903/j.efsa.2024.8893
- Eldin, C., Mélenotte, C., Mediannikov, O., Ghigo, E., Million, M., Edouard, S., & Raoult, D. (2017). From Q fever to Coxiella burnetii infection: A paradigm change. Clinical Microbiology Reviews, 30(1), 115–190. https://doi.org/10.1128/CMR.00045-16
- Gazyagci, S., Aktas, M. S., Kilic, S., Babur, C., Çelebi, B., & Duru, S. Y. (2011). Seroprevalence of Q fever in dairy cattle in the Konya province, Turkey. Revue de Médecine Vétérinaire, 162(8–9), 387–390.
- Guatteo, R., Beaudeau, F., Berri, M., Rodolakis, A., Joly, A., & Seegers, H. (2006). Shedding routes of Coxiella burnetii in dairy cows: Implications for detection and control. Veterinary Research, 37(6), 827–833. https://doi.org/10.1051/vetres:2006029
- Guatteo, R., Beaudeau, F., Joly, A., & Seegers, H. (2007). Coxiella burnetii shedding by dairy cows. Veterinary Research, 38(6), 849–860. https://doi.org/10.1051/vetres:2007039
- Kalender, H. (2001). The incidence of Coxiella burnetii infection in ewes in Elazig and neighboring provinces. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 25(1), 51–55.
- Karagül, M. S., Malal, M. E., & Akar, K. (2019). Seroprevalence of Q fever in sheep and goats from the Marmara region, Turkey. Journal of Veterinary Research, 63(4), 527–532. https://doi.org/10.2478/jvetres-2019-0070
- Kennerman, E., Rousset, E., Gölcü, E., & Dufour, P. (2010). Seroprevalence of Q fever (coxiellosis) in sheep from the Southern Marmara region, Turkey. Comparative Immunology, Microbiology and Infectious Diseases, 33(1), 37–45. https://doi.org/10.1016/j.cimid.2008.07.007
- Kılıç, A., & Kalender, H. (2016). A study of the correlation between Coxiella burnetii seropositivity and abortions in sheep in Eastern and Southeastern Turkey. Indian Journal of Animal Research, 50(3), 401–405. https://doi.org/10.18805/ijar.10992
- Kırkan, Ş., Kaya, O., Tekbiyik, S., & Parin, U. (2008). Detection of Coxiella burnetii in cattle by PCR. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 32(3), 215–220.
- Malal, M. E., Karagül, M. S., Ateşoğlu, A., & Akar, K. (2021). Investigation of Q fever seroprevalence in cattle in Turkey. Kocaeli University Health Sciences Journal, 7(1), 98–102. https://doi.org/10.30934/kusbed.840429
- Massey, F. J. (1951). The Kolmogorov-Smirnov test for goodness of fit. Journal of the American Statistical Association, 46(253), 68–78. https://doi.org/10.1080/01621459.1951.10500769
- Maurin, M., & Raoult, D. (1999). Q fever. Clinical Microbiology Reviews, 12(4), 518–553. McHugh, M. L. (2013). The Chi-square test of independence. Biochemia Medica, 23(2), 143–149. https://doi.org/10.11613/BM.2013.018
- Menzies, P. I. (2011). Control of important causes of infectious abortion in sheep and goats. Veterinary Clinics of North America: Food Animal Practice, 27(1), 81–93.
- Özalp, M., & Sayın, C. (2018). Antalya’da küçükbaş hayvancılıkta sürdürülebilirliğe etki eden ekonomik faktörlerin değerlendirilmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 21, 1–11. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.472776
- Özgür, N. Y., Hasöksüz, M., Yılmaz, H., İkiz, S., & Ilgaz, A. (1997). İnfertilite sorunu olan dişi sığırlarda ve insanlarda Coxiella burnetii antikorlarının ELISA testi ile belirlenmesi ve seroprevalansının saptanması. Pendik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, 28, 207–217.
- Özsayın, D., & Everest, B. (2019). Koyun yetiştiriciliği yapan üreticilerin sosyo-ekonomik yapısı ve koyunculuk faaliyetiyle ilgili uygulamaları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 22, 440–448. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.589725
- Parin, U., & Kaya, O. (2015). Detection of Coxiella burnetii prevalence in bovine, ovine and caprine herds. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 62(3), 177–181.
- Rousset, E., Russo, P., & Pépin, M. (2004). Q fever. In B. Vallat & S. Edwards (Eds.), OIE Manual of Diagnostic Tests and Vaccines for Terrestrial Animals (pp. 387–398). Paris: OIE.
- Selim, A., Elhalg, M., & Moawed, S. (2018). A serological survey of four abortifacient infectious agents among small ruminants in Egypt. Asian Journal of Animal and Veterinary Advances, 13(2), 114–121.
- Seyitoğlu, Ş., Özkurt, Z., Dinler, U., & Okumuş, B. (2006). The seroprevalence of coxiellosis in farmers and cattle in Erzurum district in Turkey. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 30, 71–75.
- WHO. (2023). World Health Organization Zoonotic Diseases Annual Report 2023. Retrieved from https://www.who.int/publications
Determination of Seroprevalence of Coxiella burnetii Infection in Sheep from Central Anatolia, Türkiye
Abstract
Coxiella burnetii, the causative agent of Q fever, is a zoonotic pathogen that poses significant public health and veterinary concerns worldwide. This study aimed to determine the seroprevalence of C. burnetii infection in sheep raised in the Central Anatolia region of Türkiye. A total of 3,000 blood serum samples were collected from 100 sheep farms located in eight provinces (Afyonkarahisar, Aksaray, Antalya, Burdur, Isparta, Karaman, Konya, and Niğde). Samples were tested using a commercial ELISA kit (IDEXX Q fever Ab Test), and the results were interpreted according to the manufacturer’s guidelines. Of the 3,000 serum samples analyzed, 279 tested positive, yielding an overall individual seroprevalence rate of 9.3%. Provincial seroprevalence varied widely, ranging from 1.5% in Antalya to 18.9% in Niğde. These differences may be associated with regional variations in animal husbandry practices, biosecurity levels, and climatic conditions. The use of ELISA, as recommended by the WOAH, provided a reliable screening method for detecting C. burnetii-specific antibodies. This study highlights the presence and regional distribution of C. burnetii infection in sheep farms in Central Anatolia. Given the zoonotic potential and often subclinical nature of the disease, regular serological monitoring is essential for disease control and prevention strategies. The findings contribute valuable data for veterinary epidemiology and public health policy development in Türkiye.
Keywords
References
- Arricau-Bouvery, N., & Rodolakis, A. (2005). Is Q fever an emerging or re-emerging zoonosis? Veterinary Research, 36(3), 327–349. https://doi.org/10.1051/vetres:2005010
- Bagatır, P. S., Okumuş, B., Özgen, E. K., Ulucan, M., Yanmaz, B., & Aktaş, O. (2021). Seroprevalence of Q fever in small ruminants in the northeast Anatolian region in Turkey. Medycyna Weterynaryjna, 77(7), 337–340. https://doi.org/10.21521/mw.6522
- Benkirane, A., Essamkaoui, S., El Idrissi, A., Lucchese, L., & Natale, A. (2015). A sero-survey of major infectious causes of abortion in small ruminants in Morocco. Veterinaria Italiana, 51(1), 25–30. https://doi.org/10.12834/VetIt.389.1814.1
- Berri, M., Rousset, E., Champion, J. L., Arricau-Bouvery, N., Russo, P., & Pepin, M. (2003). Ovine manure used as garden fertiliser as a suspected source of human Q fever. Veterinary Record, 153(9), 269–270. https://doi.org/10.1136/vr.153.9.269
- Berri, M., Souriau, A., Crosby, M., & Rodolakis, A. (2002). Shedding of Coxiella burnetii in ewes in two pregnancies following an episode of Coxiella abortion in a sheep flock. Veterinary Microbiology, 85(1), 55–60. https://doi.org/10.1016/S0378-1135(01)00504-5
- Bisias, G., Burriel, A., Boutsini, S., Kritas, S., & Leontides, L. (2010). A serological investigation of some abortion causes among small ruminant flocks in Greece. Internet Journal of Veterinary Medicine, 8(2), 1–5. https://doi.org/10.5580/28f4
- Blanda, V., Chiarenza, G., Giacchino, I., Migliore, S., Di Bella, S., La Russa, F., & Vicari, D. (2024). Molecular and serological findings in sheep during two Coxiella burnetii outbreaks in Sicily (Southern Italy). Animals, 14(22), 3321. https://doi.org/10.3390/ani14223321
- CDC. (2024). Q fever: Epidemiology and clinical guidance. Centers for Disease Control and Prevention. Retrieved from https://www.cdc.gov/q-fever
- Ceylan, E., Berktas, M., Keles, I., & Agaoglu, Z. (2009). Seroprevalence of Q fever in cattle and sheep in the east of Turkey. Asian Journal of Animal and Veterinary Advances, 4(3), 114–121. https://doi.org/10.3923/ajava.2009.114.121
- Çetinkaya, B., Kalender, H., Ertaş, B. H., Muz, A., Arslan, N., & Öngor, H. (2000). Seroprevalence of coxiellosis in cattle, sheep, and people in the east of Turkey. Veterinary Record, 146(5), 131–136. https://doi.org/10.1136/vr.146.5.131
- D’Agostino, R., & Pearson, E. S. (1973). Tests for departure from normality. Empirical results for the distributions of b² and √b1. Biometrika, 60(3), 613–622. https://doi.org/10.1093/biomet/60.3.613
- EFSA (European Food Safety Authority). (2024). The European Union One Health 2023 Zoonoses Report. EFSA Journal, 22(12), e8893. https://doi.org/10.2903/j.efsa.2024.8893
- Eldin, C., Mélenotte, C., Mediannikov, O., Ghigo, E., Million, M., Edouard, S., & Raoult, D. (2017). From Q fever to Coxiella burnetii infection: A paradigm change. Clinical Microbiology Reviews, 30(1), 115–190. https://doi.org/10.1128/CMR.00045-16
- Gazyagci, S., Aktas, M. S., Kilic, S., Babur, C., Çelebi, B., & Duru, S. Y. (2011). Seroprevalence of Q fever in dairy cattle in the Konya province, Turkey. Revue de Médecine Vétérinaire, 162(8–9), 387–390.
- Guatteo, R., Beaudeau, F., Berri, M., Rodolakis, A., Joly, A., & Seegers, H. (2006). Shedding routes of Coxiella burnetii in dairy cows: Implications for detection and control. Veterinary Research, 37(6), 827–833. https://doi.org/10.1051/vetres:2006029
- Guatteo, R., Beaudeau, F., Joly, A., & Seegers, H. (2007). Coxiella burnetii shedding by dairy cows. Veterinary Research, 38(6), 849–860. https://doi.org/10.1051/vetres:2007039
- Kalender, H. (2001). The incidence of Coxiella burnetii infection in ewes in Elazig and neighboring provinces. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 25(1), 51–55.
- Karagül, M. S., Malal, M. E., & Akar, K. (2019). Seroprevalence of Q fever in sheep and goats from the Marmara region, Turkey. Journal of Veterinary Research, 63(4), 527–532. https://doi.org/10.2478/jvetres-2019-0070
- Kennerman, E., Rousset, E., Gölcü, E., & Dufour, P. (2010). Seroprevalence of Q fever (coxiellosis) in sheep from the Southern Marmara region, Turkey. Comparative Immunology, Microbiology and Infectious Diseases, 33(1), 37–45. https://doi.org/10.1016/j.cimid.2008.07.007
- Kılıç, A., & Kalender, H. (2016). A study of the correlation between Coxiella burnetii seropositivity and abortions in sheep in Eastern and Southeastern Turkey. Indian Journal of Animal Research, 50(3), 401–405. https://doi.org/10.18805/ijar.10992
- Kırkan, Ş., Kaya, O., Tekbiyik, S., & Parin, U. (2008). Detection of Coxiella burnetii in cattle by PCR. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 32(3), 215–220.
- Malal, M. E., Karagül, M. S., Ateşoğlu, A., & Akar, K. (2021). Investigation of Q fever seroprevalence in cattle in Turkey. Kocaeli University Health Sciences Journal, 7(1), 98–102. https://doi.org/10.30934/kusbed.840429
- Massey, F. J. (1951). The Kolmogorov-Smirnov test for goodness of fit. Journal of the American Statistical Association, 46(253), 68–78. https://doi.org/10.1080/01621459.1951.10500769
- Maurin, M., & Raoult, D. (1999). Q fever. Clinical Microbiology Reviews, 12(4), 518–553. McHugh, M. L. (2013). The Chi-square test of independence. Biochemia Medica, 23(2), 143–149. https://doi.org/10.11613/BM.2013.018
- Menzies, P. I. (2011). Control of important causes of infectious abortion in sheep and goats. Veterinary Clinics of North America: Food Animal Practice, 27(1), 81–93.
- Özalp, M., & Sayın, C. (2018). Antalya’da küçükbaş hayvancılıkta sürdürülebilirliğe etki eden ekonomik faktörlerin değerlendirilmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 21, 1–11. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.472776
- Özgür, N. Y., Hasöksüz, M., Yılmaz, H., İkiz, S., & Ilgaz, A. (1997). İnfertilite sorunu olan dişi sığırlarda ve insanlarda Coxiella burnetii antikorlarının ELISA testi ile belirlenmesi ve seroprevalansının saptanması. Pendik Veteriner Mikrobiyoloji Dergisi, 28, 207–217.
- Özsayın, D., & Everest, B. (2019). Koyun yetiştiriciliği yapan üreticilerin sosyo-ekonomik yapısı ve koyunculuk faaliyetiyle ilgili uygulamaları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 22, 440–448. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.589725
- Parin, U., & Kaya, O. (2015). Detection of Coxiella burnetii prevalence in bovine, ovine and caprine herds. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 62(3), 177–181.
- Rousset, E., Russo, P., & Pépin, M. (2004). Q fever. In B. Vallat & S. Edwards (Eds.), OIE Manual of Diagnostic Tests and Vaccines for Terrestrial Animals (pp. 387–398). Paris: OIE.
- Selim, A., Elhalg, M., & Moawed, S. (2018). A serological survey of four abortifacient infectious agents among small ruminants in Egypt. Asian Journal of Animal and Veterinary Advances, 13(2), 114–121.
- Seyitoğlu, Ş., Özkurt, Z., Dinler, U., & Okumuş, B. (2006). The seroprevalence of coxiellosis in farmers and cattle in Erzurum district in Turkey. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 30, 71–75.
- WHO. (2023). World Health Organization Zoonotic Diseases Annual Report 2023. Retrieved from https://www.who.int/publications
Details
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Veterinary Sciences (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | July 28, 2025 |
| Acceptance Date | October 30, 2025 |
| Early Pub Date | February 8, 2026 |
| Publication Date | February 8, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.1752651 |
| IZ | https://izlik.org/JA88HX73PS |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: Advanced Online Publication |
Aim & Scope
2024-JIF = 0.500, 2024-JCI = 0.140, Category Quartile = Q4, ICV-2022: 71.05
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi (Journal of Agricultural and Natural), uluslararası hakemli bir dergidir.
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen ve Mühendislik Dergisi 1997 yılında yayın hayatına başlamış olup, 1999 yılı hariç bugüne kadar aralıksız yılda 2 sayı halinde hakemli ve danışma kurullu olarak yayın hayatına devam etmiştir.
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen ve Mühendislik Dergisi, 2009 yılından itibaren format, vizyon ve misyonunda köklü değişikliğe giderek, çağın ve uluslararası bilim dünyasının gereklerini yerine getirme görevi içinde yeniden yapılanmıştır. Bu amaçla 2009 yılından itibaren "Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Doğa Bilimleri Dergisi" ve "Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi" olmak üzere iki ayrı elektronik dergi olarak yılda 2 sayı çıkarılmıştır.
Dergimiz yoğun ilgiden dolayı 2011 yılından itibaren yılda 4 sayı olarak yayınlanmıştır. 2018 yılından itibaren ise dergimizin adı “KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi” olarak değiştirilmiş ve yılda 6 sayı olarak yayınlanmaya başlanmıştır.
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi (Journal of Agricultural and Natural), Açık Dergi Sistemi (Open Journal System;OJS) ile araştırma makalelerin on-line olarak kabul etmekte tüm sayılarındaki makalenin sınırsız erişim kolaylıkları ile paydaşların hizmetine sunmaktadır. Bilindiği gibi Açık Dergi Sistemleri abonelik ile dağılım sistemlerine göre ulusal ve uluslar arası ölçekte tüm okuyuculara daha nitelikli izleme olanakları sunarak makalelerin etki düzeyini de arttırmaktadır. OJS sistemleri ayrıca indeksleme, tekrar erişim, serbest erişim, çoğaltma gibi hususlar bakımından araştırmacılara kolaylıkla sunmaktadır.
Ulusal ve uluslararası düzeyde makale kabul eden dergimiz uluslararası kabule sahip SCI- Expanded vb. gibi indekslerde taranmak için gerekli şartları yerine getirmeye çalışmaktadır. Dergimiz 2017 yılından itibaren, Web of Science ve Emerging Sources Citation Index tarafından taranmaya başlanmıştır. Bundan sonraki yayın hayatında, bilimsellik ve etik kuralları çerçevesinde yoluna devam edecek olan dergimiz, siz değerli bilim adamı ve okuyucularının Türkçe ve İngilizce olarak yazılmış bilimsel araştırmalarını; makale, editöre not ve araştırma notu şeklinde yayınlamaya devam edecektir.
Dergimizde basılan makalelere araştırmacıların yapacağı atıflar, dergilerimizin ulusal ve uluslararası indekslerce taranması ve kabul görmesi açısından çok önemlidir.
Açık Erişim Politikası
KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, tamamen ücretsiz, uluslararası hakemli ve açık erişimli bir dergidir. Makale işlem ücreti (değerlendirme ücreti veya basım ücreti) ve makalelere erişim için abonelik ücreti talep etmez.Editöryal Süreç
KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, tüm çalışmaların değerlendirme sürecinde çifte körleme yöntemini kullanmaktadır. Çift körleme yönteminde çalışmaların yazar ve hakem kimlikleri gizlenmektedir.Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan "Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci" politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.
İntihal Denetimi
KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, yayın etiği gereği "Kör Hakemlik Değerlendirme Süreci"nden geçmiş her çalışmanın bütünlüğünü korumak adına intihal denetiminden geçirilmesini zorunlu kılar. Bu kapsamda her çalışmanın Türkçe ve İngilizce nüshaları intihal denetiminden geçirilir. Denetim kapsamında oluşan maddi sorumlulular yazar(lar)a aittir.Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları
KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, editör ve bölüm editörleri, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan "COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors" ve "COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors" rehberleri temelinde etik görev ve sorumluluklara sahip olduklarını taahhüt ederler.
Kapsam
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi (Journal of Agricultural and Natural), uluslar arası hakemli bir dergi olup, Tarım ve Biyoloji ile ilgili tüm alanlarında özgün, yeni ve bilimsel değere sahip orijinal araştırma makaleleri yayımlamaktadır.
Author Guidelines
01.08.2022 tarihinden itibaren yazım kuralları güncellenmiştir.
Gönderilecek makaleler aşağıdaki yazım kılavuzuna göre hazırlanmış olmalıdır.
DERGİ YAYIN İLKELERİ ve YAZIM KURALLARINI PDF FORMATINDA İNDİRMEK İÇİN TIKLAYIN
Ethical Principles and Publication Policy
YAYIN POLİTİKASI
KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi, COPE tarafından hazırlanan Dergi Editörleri için Yönerge (The COPE Code of Conduct for Journal Editors) hükümlerine uymayı kabul ve taahhüt etmiştir.
Açık Erişim Politikası: Tarım ve Doğa Dergisi tamamen ücretsiz, uluslararası hakemli ve açık erişimli bir dergidir.
Makale işlem ücreti (değerlendirme ücreti veya basım ücreti) ve makalelere erişim için abonelik ücreti talep etmez.
Gizlilik Beyanı: Tarım ve Doğa Dergisi yönetim sistemine girilen isim ve elektronik posta adresleri gibi kişisel bilgiler, yalnızca bu derginin bilimsel amaçları doğrultusunda kullanılacaktır. Bu bilgiler başka bir amaç veya bölüm için kullanılmayacak olup, üçüncü taraflarla paylaşılmayacaktır.
Etik ilkeler: Derginin editöryal ve yayın süreçleri International Committee of Medical Journal Editors (ICMJE), World Association of Medical Editors (WAME), Council of Science Editors (CSE), Committee on Publication Ethics (COPE), European Association of Science Editors (EASE) ve National Information Standards Organization (NISO) kılavuzlarına uygun olarak biçimlendirilmiştir. KSÜ Tarım ve Doğa Dergisinin editöryal ve yayın süreçleri, Akademik Yayıncılıkta Şeffaflık ve En İyi Uygulama (doaj.org/bestpractice) ilkelerine uygun olarak yürütülmektedir.
Arşivleme: Tarım ve Doğa Dergisi’nde yayınlan tüm makaleler TÜBİTAK ULAKBİM Yaşam Bilimleri Veritabanı aracılığıyla pdf formatında ULAKBİM sunucularında saklanmakta ve sunulmaktadır.
Sponsorluk ve Reklam: Tarım ve Doğa Dergisi yayın politikaları kapmasında sponsorluk ve reklam kabul etmemektedir.
Telif Hakkı Devri: Yayınlanmak üzere Tarım ve Doğa Dergisi'ne gönderilen çalışmalar, daha önce herhangi bir şekilde tam metin olarak yayınlanmamış veya herhangi bir yere yayınlanmak üzere gönderilmemiş özgün çalışma niteliği taşımalıdır. Yazarlar çalışmalarının telif hakkından feragat etmeyi kabul ederek, değerlendirme için gönderimle birlikte çalışmalarının telif hakkını Tarım ve Doğa Dergisi'ne devretmek zorundadır. Tarım ve Doğa Dergisi Yayın Kurulu makalenin yayımlanması konusunda yetkili kılınır. Tarım ve Doğa Dergisi 'ne çalışma gönderecek yazarlar, "Telif Hakkı Devir Formu" belgesini doldurmalıdır. Yazar(lar) doldurdukları formu ıslak imza ile imzalamalıdır. İmzalanan form taranarak sistem üzerinden çalışma gönderim adımlarının 4.’sünde ek dosya yükleme seçeneği ile yüklenmelidir. Telif Hakkı Devir Formunu iletmeyen yazarların çalışmaları yayınlanmaz.
Yazarlar makale sonunda “Araştırmacıların katkı oranı beyanı” ve “yazar çatışma beyanı” konusunda bilgi vermek zorundadır.
Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci: Kör hakemlik, bilimsel yayınların en yüksek kalite ile yayınlanması için uygulanan bir yöntemdir. Bu yöntem, bilimsel çalışmaların nesnel (objektif) bir şekilde değerlendirilme sürecinin temelini oluşturmaktadır ve birçok bilimsel dergi tarafından tercih edilmektedir. Hakem görüşleri, Tarım ve Doğa Dergisi’nin yayın kalitesinde belirleyici bir yere sahiptir. Tarım ve Doğa Dergisi'ne gönderilen tüm çalışmalar aşağıda belirtilen aşamalara göre körleme yoluyla değerlendirilmektedir.
Körleme Hakemlik Türü: Tarım ve Doğa Dergisi, tüm çalışmaların değerlendirme sürecinde çifte körleme yöntemini kullanmaktadır. Çift körleme yönteminde çalışmaların yazar ve hakem kimlikleri gizlenmektedir.
İlk Değerlendirme Süreci: Tarım ve Doğa Dergisi'e gönderilen çalışmalar ilk olarak editörler tarafından değerlendirilir. Bu aşamada, derginin amaç ve kapsamına uymayan, Türkçe ve İngilizce olarak dil ve anlatım kuralları açısından zayıf, bilimsel açıdan kritik hatalar içeren, özgün değeri olmayan ve yayın politikalarını karşılamayan çalışmalar reddedilir. Reddedilen çalışmaların yazarları, gönderim tarihinden itibaren en geç iki hafta içerisinde bilgilendirilir. Uygun bulunan çalışmalar ise ön değerlendirme için çalışmanın ilgili olduğu alana yönelik bir Bölüm editörüne gönderilir.
Ön Değerlendirme Süreci: Ön değerlendirme sürecinde bölüm editörleri çalışmaların, giriş, materyal ve metod, bulgular, sonuç, değerlendirme ve tartışma bölümlerini dergi yayın politikaları ve kapsamı ile özgünlük açısından ayrıntılı bir şekilde inceler. Bu inceleme sonucunda uygun bulunmayan çalışmalar en geç dört hafta içerisinde bölüm editörü değerlendirme raporu ile birlikte iade edilir.
Hakemlendirme Süreci: Çalışmalar içeriğine ve hakemlerin uzmanlık alanlarına göre hakemlere gönderilir. Çalışmayı inceleyen bölüm editörü, Tarım ve Doğa Dergisi hakem havuzundan uzmanlık alanlarına göre en az iki hakem önerisinde bulunur veya çalışmanın alanına uygun yeni hakem önerebilir. Makale hakemlerinin her birinin farklı kurumlardan olmasına ve hakemlerle aynı kurumdan olmamasına özen gösterilir. Bölüm editöründen gelen hakem önerileri editörler tarafından değerlendirilir ve çalışmalar hakemlere iletilir. Hakemler değerlendirdikleri çalışmalar hakkındaki hiçbir süreci ve belgeyi paylaşmayacakları hakkında garanti vermek zorundadır.
Hakem Değerlendirme Süreci: Hakem değerlendirme süreci için hakemlere verilen süre 4 haftadır. Hakemlerden veya editörlerden gelen düzeltme önerilerinin yazarlar tarafından 1 ay içerisinde tamamlanması zorunludur. Hakemler bir çalışmanın düzeltmelerini inceleyerek uygunluğuna karar verebilecekleri gibi gerekliyse birden çok defa düzeltme talep edebilir. Değerlendirme Sonucu Hakemlerden gelen görüşler, Bölüm editörü tarafından en geç 2 hafta içerisinde incelenir. Bu inceleme sonucunda Bölüm editörü çalışmaya ilişkin nihai kararını editörlere iletir.
Yayın Kurulu Kararı: Editörler, Bölüm editörü ve hakem görüşlerine dayanarak çalışma ile ilgili yayın kurulu görüşlerini hazırlar. Hazırlanan görüşler editör tarafından Bölüm editörü ve hakem önerileri ile birlikte en geç 1 hafta içerisinde yazar(lar)a iletilir. Bu süreçte olumsuz görüş verilen çalışmalar intihal denetimi talep edilmeksizin iade edilir.
Makale Gönderme: Tarım ve Doğa Dergisi'de değerlendirilmek üzere çalışma gönderecek yazar(lar) https://dergipark.org.tr/ksudobil adresinde yer alan dergi yönetim sistemine üye olarak gönderim gerçekleştirebilir.
Yazarlar: Yazar(lar)ın yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, geri çekme işlemlerinde dergi editörüyle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
Makalelerin Geri Çekilmesi: Değerlendirme aşamasındaki çalışmasını geri çekme talebinde bulunmak isteyen yazar(lar), makale geri çekme talebini içeren dilekçeyi her bir yazarın ıslak imzası ile imzalanmış ve taratılmış halini dogabilimleri@ksu.edu.tr adresi üzerinden e-posta aracılığıyla yayın kuruluna iletmekle yükümlüdür. Yayın Kurulu geri çekme bildirimini inceleyerek en geç bir hafta içerisinde dönüş sağlar. Yayın kurulu tarafından telif hakları Tarım ve Doğa Dergisi gönderim aşamasında devredilmiş çalışmaların geri çekme isteği onaylanmadıkça yazarlar çalışmasını başka bir dergiye değerlendirme için gönderemezler.
Editörler: Tarım ve Doğa Dergisi yayın kurulu; yayınlanmış, basım aşamasındaki veya değerlendirme aşamasındaki bir çalışmaya ilişkin telif hakkı ve intihal şüphesi oluşması durumunda çalışmayı ilişkin bir soruşturma başlatma yükümlülüğü taşır. Yayın kurulu yapılan soruşturma sonucunda değerlendirme aşamasındaki çalışmada telif hakkı ve intihal yapıldığını tespit etmesi durumunda çalışmayı değerlendirmeden geri çeker ve tespit edilen durumları detaylı bir şekilde kaynak göstererek yazarlara iade eder. Yayın kurulu, yayınlanmış veya baskı halindeki bir çalışmada telif hakkı ihlali ve intihal yapıldığını tespit etmesi durumunda, en geç bir hafta içerisinde aşağıdaki geri çekme ve bildiri işlemlerini gerçekleştirir.
Price Policy
Dergimiz, herhangi bir başvuru veya yayımlama ücreti almamaktadır (Free submission and publication).
Indexes
Journal Boards
Dergi Editörler Kurulu
Prof. Dr. Selami SELVİ, Çanakkale Onsekizmart Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümünden 2002 yılında mezun olmuştur. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Biyoloji Bölümü Botanik ABD’de 2003-2005 yılları arasında yüksek lisansını, aynı enstitüde 2005-2011 yılları arasında doktorasını tamamlamıştır. Halen Balıkesir Üniversitesi Altınoluk Meslek Yüksekokulu Bitkisel ve Hayvansal Üretim Bölümünde Öğretim üyesi olarak akademik hayatına devam etmektedir. Bitki Morfolojisi ve Anatomisi, Bitki Sistematiği, Bitki Ekolojisi Etnobotanik, Etnofarmakoloji ve Bitki Biyokimyası üzerine çalışmalar yapmaktadır.
AK
Kültür bitkilerinde sorun olan fungal ve bakteriyel hastalık etmenlerin irdelendiği Bitki Patolojisi alanında araştırma deneyimine sahip olup, birçok yüksek lisans ve doktora tezine ve çalışmasına danışmanlık yapmıştır.
Bitki patojeni bakteri ve fungal hastalık etmenlerinin moleküler ve morfolojik tanılanmaları, bitki uçucu yağ ve özütler gibi doğal antimikrobiyal maddelerin antimikrobiyal etkinliği, fungal ve bakteriyel bitki hastalık etmenlerine karşı teşvik edilmiş dayanıklılık, faydalı antagonist fungal ve bakteriyel etmenler ile fungal ve bakteriyel patojenlerin biyolojik kontrolü, bitki büyümesini teşvik eden endofitik ve epifitik bakteri izolatları (PGPB) ve bitki patojeni ile bitki savunma mekanizmaları arasındaki moleküler, biyokimyasal ve morfolojik etkileşimlerin karakterizasyonu konularında saygın dergilerde yayınlanmış çok sayıda araştırma makalesi, kitap bölümü ve konferans bildirileri bulunmaktadır. Çeşitli konularda yayınlanmış araştırma makaleleri dünya genelinde kapsamlı bir şekilde atıf almış ve Tarım Bilimleri alanında ilgili dergi kategorisinde "En Çok Atıf Alan Makaleler" arasında yer almıştır.
Özellikle, çeşitli bitkilerdeki sorun tohum, toprak ve hava kökenli fungal ve bakteriyel hastalıklar, külleme, mildiyö, pas gibi obligat hastalık etmenlerinin morfolojik ve moleküler tanımlanmasında uzmandır. Soylu’nun Türkiye için farklı konukçu bitkilerde sorun olan fungal ve bakteriyel hastalık etmenlerinin ilk kez patojen olduğu konusunda bildirimleri bulunmaktadır.
AB, TÜBİTAK, Üniversite, TAGEM, Kalkınma Bakanlığı gibi kuruluşlar tarafından destekli birçok projede yürütücü, yardımcı araştırıcı ve danışman olarak görev yapmış/yapmaktadır.
Türkiye'de ilk kez doğrudan çiftçiye hastalık, zararlı ve yabancı otlarla ilgili sorunlarına çözüm hizmeti sunan "Bitki Sağlığı Kliniği'nin kuruluşunda yer almıştır.
Alanında saygın ve prestijli birçok dergide Baş Editör, Yayın Kurulu Üyesi ve Hakem olarak görev yapmaktadır.
Dergi Sahibi
Baş Editör
dergi
AK
Editörler
Alan Editörleri
Uygulamalı istatistik, Varyans Unsurları, Regresyon ve korelasyon, Varyans Analizi -F testi, Parametrik ve parametrik olmayan testler, Biyoistatistik
1969 yılında Konya'nın Ilgın ilçesinde doğdu. 1988 yılında başladığı Anadolu Üniversitesi Fen-Edb. Fakültesi İstatistik bölümünden 1992 yılında mezun oldu. 1991-1992 öğretim yılında aynı üniversitede Eğitim Fakültesi'nde Öğretmenlik Sertifikası Programı (Pedagojik Formasyon) eğitimi aldı. 1993-1994 yıllarında yedek subay olarak askerlik hizmetini yerine getirdi. 1997 Haziran-2014 Ocak döneminde devlet memurluğu görevini yürüttü.
Devlet memurluğu esnasında; 1997-1998 yıllarında Ankara Türkiye İstatistik Kurumu'nda Hizmetiçi İstatistik eğitimi aldı ve bu eğitimi 1. olarak bitirdi. 2003 yılında Ortadoğu Teknik Üniversitesi (ODTU) 'nde Uygulamalı İstatistik eğitimi aldı.
2001-2003 yılları arası Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü İstatistik Anabilim Dalında Tezsiz Yüksek Lisans, 2004-2006 yılları arası Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü İstatistik Anabilim Dalında Tezli Yüksek Lisans eğitimini tamamladı.
2008-2013 yılları arası Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı Biyometri ve Genetik Dalında Doktora eğitimini tamamladı. 2013 yılında Dr. ünvanını aldı. "Zaman Serileri Analizi ve Trafik Kazası Verilerine Uygulanması" isimli doktora tezi en yüksek yayın puanı alan tez ilan edildi ve ödüle layık görüldü.
2014 yılı Ocak ayında Bingöl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü'ne Yrd. Doç. Dr. olarak atandı. 2020 yılında Zootekni bilim dalı Biyometri ve Genetik Anabilim dalında Doçent ünvanını aldı.
2023 ve 2024 yıllarında ABD Stanford Üniversitesi'nin yaptığı araştırma sonucuna göre "Dünyanın en etkili bilim insanları” sıralamasına girdi ve bu listenin yüzde 2’lik dilim içerisinde yer aldı.
Danışmanlar Kurulu
International Peer Reviewed Journal
Free submission and publication
Published 6 times a year
KSU Journal of Agriculture and Nature
e-ISSN: 2619-9149