Türkiye’de Sürdürülebilir Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları

Gamze Aydın Eryılmaz; Osman Kılıç

doi:10.18016/ksudobil.345137

EN TR

Türkiye’de Sürdürülebilir Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları

Öz

Dünyada iyi tarım uygulamaları, gıda güvenliği ve kalitesinin sağlanması amacıyla ilk defa Avrupa’da başlamıştır. Türkiye’de 2007’de 18 ilde başlayan iyi tarım uygulamaları, verilen desteklerin etkisiyle son üç yılda büyük gelişme göstermiştir. Ancak iyi tarım uygulamalarının devamlılığı açısından, bu ürünlere olan talebi artırmanın önemi büyüktür. İyi tarım uygulamalarında tüketiciyi dikkate alan bir pazarlama anlayışının benimsenmesi firmalar arasındaki rekabeti hızlandıracak, buna bağlı olarak iyi tarım ürünlerinin üretimi artacaktır. Bu makalede, dünyada iyi tarım uygulamalarının gelişimi ve Türkiye’deki yansımaları ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Sürdürülebilir tarım,iyi tarım uygulamaları,konvansiyonel tarım

References

Aba GÖ, Işın Ş 2014. Dünyada ve Türkiye’de İyi Tarım Uygulamalarının Gelişimi. XI. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 3-5 Eylül, Samsun.
Adenle AA, Sowe SK, Parayil G, Aginam O 2012. Analysis of Open Source Biotechnology in Developing Countries: An Emerging Framework for Sustainable Agriculture. Technology in Society, 34 (3): 256–269.
Aerni P 2009. What is Sustainable Agriculture? Empirical Evidence of Diverging Views in Switzerland and New Zealand. Ecological Economics, 68 (6): 1872–1882.
Aksoy A, Dıvrak BB, Sütlü E 2013. İyi Tarım Uygulamaları El Kitabı. http://awsassets.wwftr.panda.org/downloads/itu_web_son.pdf. (Erişim tarihi: 29.09.2017).
Amekawa Y, Chuanb NC, Lumayagc LA, Tand GH, Wongd CS, Abdulra’ufe LB, Tanf HB, Taig WX, Tanh SM, Liui CH, Cheej JL 2017. Producers’ Perceptions of Public Good Agricultural Practices and their Pesticide Use: The Case of MyGAP for Durian Farming in Pahang, Malaysia. Asian Journal of Agriculture and Rural Development, 7 (1): 1-16.
Anonim 1973. Üçüncü Beş Yıllık Kalkınma Planı. http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/ Kalknma%20Planlar/Attachments/7/plan3.pdf. (Erişim tarihi: 12.09.2017).
Anonim 1987. World Commission on Environment and Development. Our Common Future. http://www.un-documents.net/our-common-future.pdf. (Erişim tarihi: 12.09.2017)
Anonim 2002. İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi. http://iklim.cob.gov.tr/iklim/Files/ Mevzuat/BM_iklimcerceve.pdf. (Erişim tarihi: 14.10.2017).

Anonim 2004. İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmelik. http://www.resmigazete.gov.tr /eskiler/2004/09/20040908.htm, (Erişim tarihi: 14.10.2017).
Anonim 2010. İyi Tarım Uygulamaları Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Tebliğ. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler /2010/12/20101229M6-11.htm, (Erişim tarihi: 06.11.2017).
Anonim 2013. İyi Tarım Uygulamaları Destekleme Ödemesi Yapılmasına Dair Tebliğ. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler /2013/05/20130525-2.htm, (Erişim: 06.11.2017).
Anonim 2014. 2014 Yılında Yapılacak Tarımsal Desteklemelere İlişkin Karar. http://www.resmigazete.gov.tr /eskiler /2014 /04/20140412-2.htm, (Erişim tarihi: 07.11.2017).
Anonim 2016a. 2030 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri. http://unesco.org.tr/dokumanlar /duyurular/skh.pdf. (Erişim tarihi: 22.11.2017).
Anonim 2016b. http://www.bmdergi.org/tr/?s= sürdürülebilir+kalkınma+hedefleri, (Erişim tarihi: 22.11.2017).
Anonim 2016c. İyi Tarım Uygulamaları İstatistikleri. http://www.tarim.gov.tr /Konular/Bitkisel-Uretim/Iyi-Tarim-Uygulamalari/Istatistikler, (Erişim tarihi: 12.11.2017).
Anonim 2017. Alan Bazlı Destekler. http://www.tarim.gov.tr/Konular/Tarimsal-Destekler/Alan-Bazli-Destekler, (Erişim tarihi: 01.12.2017).
Ataseven Y 2014. Türkiye’de İyi Tarım Uygulamaları’na Yönelik Politikalardaki Gelişmeler. XI. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 3-5 Eylül, Samsun.
Atış E 2004. Çevre ve Sürdürülebilirlik Boyutuyla Organik Tarım. http://www.bugday.org/portal/haber_detay.php?hid=466, (Erişim tarihi: 07.11.2017).
Baghasa H 2008. European System Related to Good Agricultural Practice (EUREPGAP). National Agricultural Policy Center, No: 26.
Boz İ, Şahin A, Paksoy M, Giray FH, Direk M 2013. Çevre Amaçlı Tarımsal Arazilerin Korunması Programının (ÇATAK) Yayılması ve Benimsenmesi. TÜBİTAK Proje No: 110O747.
Çelik Y 2006. Sürdürülebilir Kalkınma Kavramı ve Sağlık. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 9 (1): 19-37.
Davran MK 2007. Türkiye’de Kalkınma Sürecinde Kırsal Çevre Sorunları ve Toplumsal Bilinç Düzeyi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 10 (2): 37-52.
Dişbudak K 2008. Avrupa Birliği’nde Tarım-Çevre İlişkisi ve Türkiye’nin Uyumu. AB T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Koordinasyon Dairesi Başkanlığı, Uzmanlık Tezi, 79 s.
Dulupçu M 2000. Sürdürülebilir Kalkınma Politikasına Yönelik Gelişmeler. Dış Ticaret Dergisi, 20: 46-70.
Gafsi M, Legagneux B, Nguyen G, Robin P 2006. Towards Sustainable Farming Systems: Effectiveness and Deficiency of the French Procedure of Sustainable Agriculture. Agricultural Systems, 90: 226–242.
Hasdemir M 2011. Kiraz Yetiştiriciliğinde İyi Tarım Uygulamalarının Benimsenmesini Etkileyen Faktörlerin Analizi. Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 209 s.
Hess CE 1991. The US Department of Agriculture Commitment to Sustainable Agriculture (in Banr’s Sustainable Agriculture Research and Education in the Field: A Proceeding). National Academy Press. Washington D.C.
İçel CD 2007. Avrupa Birliği Ülkelerinde İyi Tarım Uygulamaları ve Türkiye ile Karşılaştırılması. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Koordinasyon Dairesi Başkanlığı, AB Uzmanlık Tezi, 114 s.
Kaypak Ş 2011. Küreselleşme Sürecinde Sürdürülebilir Bir Kalkınma İçin Sürdürülebilir Bir Çevre. KMÜ Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergi̇si, 13 (20): 19-33.
Kuşat N 2013. Yeşil Sürdürülebilirlik için Yeşil Ekonomi: Avantaj ve Dezavantajları-Türkiye İncelemesi. Journal of Yaşar University, 29 (8): 4896 – 4916.
Marine SC, Martin DA, Adalja A, Mathew S, Everts KL 2016. Effect of Market Channel, Farm Scale, and Years in Production on Mid-Atlantic Vegetable Producers' Knowledge and Implementation of Good Agricultural Practices. Food Control, 59: 128-138.
Marsh JS 1997. The Policy Approach to Sustainable Farming Systems in the EU. Agriculture, Ecosystems and Environment, 64 (2): 103–114.
Menalled F, Bass T, Buschena D, Cash D, Malone M, Maxwell B, McVay K, Miller P, Soto R, Weaver D 2008. An Introduction to the Principles and Practices of Sustainable Farming. http://msuextension.org/ publications/AgandNaturalResources/MT200813AG. pdf. (Erişim tarihi: 12.11.2017).
Onions CT 1964. The Shorter Oxfort English Dictonary, Oxford: Clarendan press.
Öner G, Işın Ş 2010. Globalgap Eşdeğerlik Sertifikasyon Sisteminin Dünyadaki Örnekleri ve Türkiye’de Uygulanabilirliğinin İrdelenmesi. Türkiye IX. Tarım Ekonomisi Kongresi, 22-24 Eylül, Şanlıurfa.
Özmehmet E 2008. Dünyada ve Tükiye Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımları. Journal of Yaşar University, 12: 3.
Polat F 2014. Azerbaycan’da Global G.A.P Tarım Uygulamalarının Gıda Güvenliği Bakımından Değerlendirilmesi, Azersun Örneği. XI. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 3-5 Eylül, Samsun.
Safley M 1998. How Traditional Agriculture is Approaching Sustainability. Biomass and Bioenergy, 14 (4): 329-332.
Subaşı OS, Uysal O, Aktaş E, Aydın B 2016. Turunçgil Üretiminde İyi Tarım Uygulamalarının Karşılaştırmalı Ekonomik Analizi: Mersin İli Örneği. XII. Tarım Ekonomisi Kongresi, 25-27 Mayıs, Isparta.
Tatlıdil FF, Boz İ, Tatlıdil H 2009. Farmers’ Perception of Sustainable Agriculture and its Determinants: A Case Study in Kahramanmaraş Province of Turkey. Environment, Development and Sustainability, 11(6): 1091-1106.
Tıraş HH 2012. Sürdürülebilir Kalkınma ve Çevre: Teorik Bir İnceleme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2 (2): 57-73.
Turhan Ş 2005. Tarımda Sürdürülebilirlik ve Organik Tarım. Tarım Ekonomisi Dergisi, 11(1): 13 – 24.
Türkten H, Eryılmaz GA, Ceyhan V, Kılıç O 2014. Bafra İlçesinde Çevre Amaçlı Tarım Arazilerin Korunması Programının Değerlendirilmesi ve İyi Tarım Uygulamalarının Etkilerinin Sürdürülebilirliği. XI. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 3-5 Eylül, Samsun.
Yeşil M 2016. Doğa Koruma Yaklaşımlarındaki Değişimlerin Dünyada ve Türkiye’deki Tarihsel Süreci. Türk Tarım–Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4 (10): 867-876.
Yıldırım U, Öner Ş 2003. Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımının Türkiye’ye Yansımaları: GAP’ta Sürdürülebilir Kalkınma ve Yerel Gündem 21. Çağdaş Yerel Yönetimler, 12 (4): 6-27.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Review

Authors

Gamze Aydın Eryılmaz ^*

Osman Kılıç

Publication Date

August 31, 2018

Submission Date

October 19, 2017

Acceptance Date

January 15, 2018

Published in Issue

Year 2018 Volume: 21 Number: 4

DOI

https://doi.org/10.18016/ksudobil.345137

IZ

https://izlik.org/JA99KU98BB

Cite

RIS / Bibtex

APA

Aydın Eryılmaz, G., & Kılıç, O. (2018). Türkiye’de Sürdürülebilir Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım Ve Doğa Dergisi, 21(4), 624-631. https://doi.org/10.18016/ksudobil.345137

Türkiye’de Sürdürülebilir Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları

Sustainable Agriculture and Good Agricultural Practices in Turkey

Abstract

Keywords

Türkiye’de Sürdürülebilir Tarım ve İyi Tarım Uygulamaları

Öz

Anahtar Kelimeler

References

Details

Primary Language

Subjects

Journal Section

Authors

Publication Date

Submission Date

Acceptance Date

Published in Issue

DOI

IZ

Cite

Cited By

Üreticilerin İyi Tarım Uygulamalarına Yaklaşımı ve Uygulamaların Benimsenmesini Etkileyen Faktörler: Mersin İli Örneği

Türkiye'de Tarım Eksenli Sürdürülebilir Kalkınma İçin Biyoekonomi

Tarımda Sürdürülebilirlik ve Gıda Güvenliği

Çeltik Üreticilerinin Sürdürülebilir Tarım Algılamalarını Etkileyen Faktörlerin Analizi: Edirne İli İpsala İlçesi Örneği

Spatiotemporal Variations of Urban Growth in Denizli, Turkey

TARIMSAL İŞLETMELERDE YEŞİL YÖNETİM UYGULAMALARI: NİTEL BİR ARAŞTIRMA

Bitkisel Tarımda Kullanılan Ürün İzleme Teknolojilerinin İncelenmesi

Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Sürdürülebilirliğini Etkileyen Faktörler: Çanakkale İli Yenice İlçesi Örneği

Evaluation of local agricultural products within the scope of sustainable gastronomy: A study on Çilimli black rice