Saksıda Erkenci Kayısı Yetiştiriciliği
Abstract
Araştırmanın
amacı, Antalya ekolojik koşullarında plastik serada saksıda yetişen Aurora, Ninfa ve Roxana
kayısı çeşitlerinde erkenciliği sağlamaktır. Bitkiler içerisinde %60
torf:%40 çiftlik gübresi karışımı bulunan 30 litrelik saksılarda
yetiştirilmiştir. Bitkilere kontrol, %2.5 Dormex, 200 ppm GA3 ve
soğuk depoda (30 gün/720 saat) uygulamaları yapılmıştır. Daha sonra plastik
seralara taşınmışlar ve meyve hasatları yapılıncaya kadar plastik serada
bekletilmişlerdir. Deneme süresince bitkilerde bazı fenolojik ve pomolojik
özellikler belirlenmiştir. Kayısı çeşitleri arasında, en erken çiçeklenme ve
hasada gelme bakımından %2.5 Dormex uygulanmış Ninfa olmuştur. Diğer taraftan,
soğukta bekletilmiş Ninfa, meyve tutumu ve bitki başına verim bakımından en iyi
sonuçları vermiştir. En iyi suda çözünebilir kuru madde miktarı 200 ppm GA3
uygulanmış Roxana çeşidinden elde edilmiştir. Araştırma sonuçları, Antalya
ekolojik koşulları için Ninfa gibi soğuklama ihtiyacı düşük çeşitlerin
seçiminin önemliliğini göstermiştir. Aurora ve Roxana çeşitlerinin kontrol
bitkileri meyve verimleri düşük olmuştur. Bu durum soğuklamanın yeterli karşılanamaması
ile ilgili olabilir. Aynı uygulamalar yapılmasına rağmen, sera koşullarında
yetişen kayısılarda dış koşullarda ortamda yetişenlere göre yaklaşık 7-10 gün
erkencilik sağlanmıştır.
Keywords
Supporting Institution
Project Number
Thanks
References
- Anonim 2018. Kayısı - T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Araştırma Kuruluşları. https://arastirma.- tarimorman.gov.tr › Belgeler › 2018-Temmuz Kayısı
- Asma BM 2012. A new early-ripening apricot, ‘Dilbay. Hortscience, 47(9): 1367–1368.
- Asma BM, Ozturk K 2005. Analysis of Morphological, Pomological and Yield Characteristics of Some Apricot Germplasm in Turkey. Genetic Resources and Crop Evolution, 52: 305–313.
- Aşkın A 1989. Ege Bölgesinde Düzenli Meyve Vermeyen Bazı Kayısı Çeşitleri Üzerinde Biyolojik Çalışmalar. Ege Üniveritesi Fen Bilimleri Enstitüsü Bahçe Bitkileri Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 133 sy.
- Ayanoglu H, Kaska N 1993. Preliminary Results of Local Apricot Adaptation Studies in The Mediterranean Region of Turkey. Acta Horticulturae, 384: 117-122.
- Bartolini S, Vitagliano C, Cinelli F, Scalabrelli G 1997. Effect of Hydrogen Cyanamide on Apricot Bud Break and Catalase Activity. Acta Horticulturae, 441: 159-166.
- Bianco R, Farina V, Giuseppe I, Filizzola F, Aagozzino P 2010. Fruit Physical, Chemical and Aromatic Attributes of Early, Intermediate and Late Apricot Cultivars. Journal of the Science of Food and Agriculture, 90: 1008–1019.
- Calıskan O, Bayazit S, Sumbul A 2012. Fruit Quality and Phytochemical Attributes of Some Apricot (Prunus armeniaca L.) Cultivars as Affected by Genotypes and Seasons. Notulae Botanicae Horti Agrobotanici, 40(2): 284-294.
Details
Primary Language
English
Subjects
Agricultural, Veterinary and Food Sciences
Journal Section
Research Article
Publication Date
December 31, 2019
Submission Date
May 6, 2019
Acceptance Date
July 19, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 22
Cited By
‘Mikado’ ve ‘Mogador’ kayısı çeşitlerinde Bud Feed uygulamasının meyve tutumu, verim ve meyve kalitesine etkileri
Mustafa Kemal Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.37908/mkutbd.907725
