Research Article

Saksıda Erkenci Kayısı Yetiştiriciliği

Volume: 22 December 31, 2019
TR EN

Saksıda Erkenci Kayısı Yetiştiriciliği

Abstract

Araştırmanın amacı, Antalya ekolojik koşullarında plastik serada saksıda yetişen Aurora, Ninfa ve Roxana kayısı çeşitlerinde erkenciliği sağlamaktır. Bitkiler içerisinde %60 torf:%40 çiftlik gübresi karışımı bulunan 30 litrelik saksılarda yetiştirilmiştir. Bitkilere kontrol, %2.5 Dormex, 200 ppm GA3 ve soğuk depoda (30 gün/720 saat) uygulamaları yapılmıştır. Daha sonra plastik seralara taşınmışlar ve meyve hasatları yapılıncaya kadar plastik serada bekletilmişlerdir. Deneme süresince bitkilerde bazı fenolojik ve pomolojik özellikler belirlenmiştir. Kayısı çeşitleri arasında, en erken çiçeklenme ve hasada gelme bakımından %2.5 Dormex uygulanmış Ninfa olmuştur. Diğer taraftan, soğukta bekletilmiş Ninfa, meyve tutumu ve bitki başına verim bakımından en iyi sonuçları vermiştir. En iyi suda çözünebilir kuru madde miktarı 200 ppm GA3 uygulanmış Roxana çeşidinden elde edilmiştir. Araştırma sonuçları, Antalya ekolojik koşulları için Ninfa gibi soğuklama ihtiyacı düşük çeşitlerin seçiminin önemliliğini göstermiştir. Aurora ve Roxana çeşitlerinin kontrol bitkileri meyve verimleri düşük olmuştur. Bu durum soğuklamanın yeterli karşılanamaması ile ilgili olabilir. Aynı uygulamalar yapılmasına rağmen, sera koşullarında yetişen kayısılarda dış koşullarda ortamda yetişenlere göre yaklaşık 7-10 gün erkencilik sağlanmıştır.  

Keywords

Supporting Institution

The Research and Fund of Akdeniz University

Project Number

2010.03.0121.013

Thanks

This work is part of the Ph.D. experiment and it was financially supported by the Research and Fund of Akdeniz University.

References

  1. Anonim 2018. Kayısı - T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Araştırma Kuruluşları. https://arastirma.- tarimorman.gov.tr › Belgeler › 2018-Temmuz Kayısı
  2. Asma BM 2012. A new early-ripening apricot, ‘Dilbay. Hortscience, 47(9): 1367–1368.
  3. Asma BM, Ozturk K 2005. Analysis of Morphological, Pomological and Yield Characteristics of Some Apricot Germplasm in Turkey. Genetic Resources and Crop Evolution, 52: 305–313.
  4. Aşkın A 1989. Ege Bölgesinde Düzenli Meyve Vermeyen Bazı Kayısı Çeşitleri Üzerinde Biyolojik Çalışmalar. Ege Üniveritesi Fen Bilimleri Enstitüsü Bahçe Bitkileri Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 133 sy.
  5. Ayanoglu H, Kaska N 1993. Preliminary Results of Local Apricot Adaptation Studies in The Mediterranean Region of Turkey. Acta Horticulturae, 384: 117-122.
  6. Bartolini S, Vitagliano C, Cinelli F, Scalabrelli G 1997. Effect of Hydrogen Cyanamide on Apricot Bud Break and Catalase Activity. Acta Horticulturae, 441: 159-166.
  7. Bianco R, Farina V, Giuseppe I, Filizzola F, Aagozzino P 2010. Fruit Physical, Chemical and Aromatic Attributes of Early, Intermediate and Late Apricot Cultivars. Journal of the Science of Food and Agriculture, 90: 1008–1019.
  8. Calıskan O, Bayazit S, Sumbul A 2012. Fruit Quality and Phytochemical Attributes of Some Apricot (Prunus armeniaca L.) Cultivars as Affected by Genotypes and Seasons. Notulae Botanicae Horti Agrobotanici, 40(2): 284-294.

Details

Primary Language

English

Subjects

Agricultural, Veterinary and Food Sciences

Journal Section

Research Article

Publication Date

December 31, 2019

Submission Date

May 6, 2019

Acceptance Date

July 19, 2019

Published in Issue

Year 2019 Volume: 22

APA
Ülger, S., & Demiral, S. (2019). Saksıda Erkenci Kayısı Yetiştiriciliği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım Ve Doğa Dergisi, 22, 330-336. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.561013

Cited By


International Peer Reviewed Journal
Free submission and publication
Published 6 times a year



88x31.png


KSU Journal of Agriculture and Nature

e-ISSN: 2619-9149