Research Article

Asma Anacı Çeliklerinde Kök Oluşum Yoğunluğu Yerlerinin Saptanması

Volume: 23 Number: 3 June 30, 2020
EN TR

Asma Anacı Çeliklerinde Kök Oluşum Yoğunluğu Yerlerinin Saptanması

Öz

Bu çalışmada, çeliklerde oluşan köklerin, çeliğin hangi kısmında ve ne yoğunlukta oluştuğu araştırılmıştır. Ayrıca asma anacı çelikleri arasında kök oluşum yoğunluğu açısından bir farklılığın olup olmadığı incelenmiştir. Tekirdağ Bağcılık ve Araştırma Enstitüsü’nden temin edilen SO4, 5BB, Lot ve 8B asma anacı çelikleri kullanılmış ve deneme bu enstitüde yürütülmüştür. Çelikler 15 cm sıra arası (SA) ve sıra üzeri (SÜ) mesafe ile hazırlanan derin kum sandıklarına 3 Mart 2017’de dikilmiştir. Yaprak dökümünden sonra 15 Kasım 2017’de köklü çelikler sandıklardan çıkarılıp ölçüm ve sayım yapılmıştır. Gözün solundan, sağından, karşısından ve hemen altından ölçümler yapılmıştır. Dikkate alınan kriterler kök sayısı, uzunluğu, ağırlığı ve kalınlığıdır. Literatürde sıklıkla raslatan tek faktörlü deney tasarımı modelleri yerine iki faktörlü faktöriyel deney tasarımı modeli kullanılmıştır. Böylece hem boğumlar arası farklılıklar hem de anaçlar arasındaki farklılar ana faktörler olarak ele alınabilmiş ve incelenmiştir. Ayrıca iki faktörlü deney tasarımı kullanımı, anaç ve boğum ana faktörlerinin etkileşimlerinin de incelenebilmesini sağlamıştır. Tüm bulgular özet tablolar halinde sunulmuş ve yorumlanmıştır. Sonuç olarak; kök sayısı, uzunluğu, ağırlığı ve kalınlığı bakımından boğumlar ve anaçlar arasında istatistiksel farklılıklar olduğu ortaya konmuştur. 

Anahtar Kelimeler

Thanks

Bu çalışma Fatime Can’ın yüksek lisans tez araştırmaları için oluşturulan deney düzeninden elde edilen veriler ile yürütülmüştür. Bitkisel materyal temini için Tekirdağ Bağcılık ve Araştırma Enstitüsü’ ne teşekkür ederiz.

References

  1. Anonim 1983. Asma Fidanı Standardı. TS3981/Nisan 1983. Türk Standartları Enstitüsü, Ankara.
  2. Anonim 1988. Bağcılık-Aşılama Metod ve Kuralları Standardı. TS625/Aralık 1988. Türk Standartları Enstitüsü, Ankara.
  3. Anonim 1990. Bağcılık Terbiye Şekil ve Kuralları. TS8465/Nisan 1990. Türk Standartları Enstitüsü, Ankara.
  4. Anonim 1992. Budama Metod ve Kuralları. TS10130/Nisan 1992. Türk Standartları Enstitüsü, Ankara.
  5. Aslan K A, Özcan S, Kösetürkmen S, Yağcı A, Sakar E, Bekişli M İ, Kılıç D 2015. Gaziantep İlinde Asma Fidanı Üretiminde Farklı Çeşit-Anaç Kombinasyonlarının Karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi-A 27(Türkiye 8. Bağcılık ve Teknolojileri Sempozyumu Özel Sayısı): 210-216.
  6. Atilla A 1985. Bağ Dikiminde Mekanizasyon. Türkiye 1. Bağcılık Sempozyumu Bildirileri Cilt: 1, Tarım, Orman ve Köy İşleri Bakanlığı Yayınları 3: 177-187.
  7. Barış C 1983. Yurdumuzda Kullanılan Asma Anaçları ve Özellikleri. Tekirdağ Bağcılık Enst. Yayınları 24(3): 24-33.
  8. Barlass M, Skene K G M 1980. Studies on The Fragmented Shoot Apex of Grapevine. II. Factors Affecing Growth and Differentiantion in Vitro. Journal of Experimental Botany 31(121): 489-495.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Publication Date

June 30, 2020

Submission Date

November 12, 2019

Acceptance Date

February 20, 2020

Published in Issue

Year 2020 Volume: 23 Number: 3

APA
Yenilmez, İ., Can, F., & Çelik, S. (2020). Asma Anacı Çeliklerinde Kök Oluşum Yoğunluğu Yerlerinin Saptanması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım Ve Doğa Dergisi, 23(3), 561-567. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.645752


International Peer Reviewed Journal
Free submission and publication
Published 6 times a year



88x31.png


KSU Journal of Agriculture and Nature

e-ISSN: 2619-9149