Year 2020, Volume 23 , Issue 6, Pages 1634 - 1646 2020-12-31

Tekirdağ Koşullarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Önemli Bazı Mısır Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi
Determination of the Yield and Yield Components of Some Corn Varieties as a Second Crop in Tekirdag Conditions

Yasin ÖZTÜRK [1] , Adnan ORAK [2]


Bu araştırma 2013–2014, 2014–2015 yıllarında Tekirdağ İli Malkara İlçesi İbribey Mahallesinde üretici arazisinde sulu şartlarda yürütülmüştür. İkinci ürün olarak erken olgunlaşan ve farklı FAO grubundan olan silajlık mısır çeşitleri (Calcio, Colonia, DK–743, Mas 74G, Pasha) materyal olarak kullanılmış ve tesadüf blokları deneme deseninde faktöriyel düzende üç tekrarlamalı olarak planlanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin değerlendirilmesi sonucunda mısır çeşitlerinden en yüksek hasıl verimi 7753.89 kg/da ile Calcio çeşidinden elde edilmiştir. En yüksek bitki yaş (1082.75 g) ve kuru ağırlığı (700.93 g) hasıl verimine benzer şekilde yine Calcio çeşidinde belirlenmiştir. Mısır hasıl verimini olumlu yönde etkiyen karakterler ile en yüksek değerlere sahip olan çeşitler bitki boyunda 257.10 cm ile Colonia, yaprak boyunda 67.24 cm ile DK-743, yaprak yaş ağırlığında 158.55 g ile MAS 74G, koçan yaş ağırlığında 417.78 g, bitki yaş ağırlığında 1082.75 g, koçan boyu 30.50 cm, koçan kuru ağırlığı 310.48 g/bitki ve koçan çapı 6.11 cm değeri ile Calcio olarak belirlenmiştir. Bu araştırma sonucunda; gövde çapı ve yaprak sayısı dışında tüm karakterler ile hasıl verimi arasında olumlu ilişki olduğu; ele alınan karakterler arasında koçan yaş ağırlığı, bitki yaş ağırlığı, yaprak yaş ağırlığı, yaprak boyu, koçan boyu, koçan kuru ağırlığı ve koçan çapı ile mısırın hasıl verimi arasında olumlu ve 0.01 düzeyinde önemli ilişki olduğu saptanmıştır. İki yıl süre ile yürütülen araştırmada; silaj üretiminde öncelik yüksek hasıl verimidir. Yapılan değerlendirmede; Calcio çeşidinin diğer çeşitlerin üzerinde verim potansiyeline sahip olduğu, bölge koşullarında yetiştirilmesi ile ihtiyaç duyulan kaliteli kaba yem üretimine olumlu katkı yapacağı sonucuna varılmıştır.

This research was conducted, in 2013-2014 and 2014-2015 second crop growing seasons, at farmer land in Tekirdag province, Malkara district İbribey village. Silage maize varieties which belongs to different FAO groups and ripes early (Calcio, Colonia, DK–743, Mas 74G, Pasha) used as seed material and were planned in randomized block and factorial design with three replications. Result of the research indicated that the highest yield was obtained from Calcio corn cultivar with 7753.89 kg / da. The highest plant fresh (1082.75 g) and dry weight (700.93 g), and hay yield were determined in Calcio cultivar. The highest varieties with the characters that positively affect maize hay yield were Colonia with 257.10 cm in plant height, DK-743 with 67.24 cm in leaf height, MAS 74G with 158.55 g of leaf fresh weight, 417.78 g in corncob fresh weight, 1082.75 g in plant fresh weight, Colonia with corncob length (30.50 cm), corncob dry weight (310.48 g/plant) and corncob diameter (6.11 cm). As a result of this research; apart from stem diameter and number of leaves, there was a positive relationship between all characters and hay yield; among the characters discussed, there was a positive and significant 0.01 correlation between corncob wet weight, plant fresh weight, leaf fresh weight, leaf height, corncob height, corncob dry weight, corncob diameter and hay yield. In the this two-year study, priority in silage production was to obtain high yield. Overall, it can be concluded that Calcio variety sustained a yield potential over other varieties and could contribute positively to the production of quality roughage needed by growing in regional conditions.

  • Acar N, Yılmaz M F, Kara R 2017. Kahramanmaraş Koşullarına Uygun Tane Mısır(Zea maysL.) Çeşitlerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 26: 80-85.
  • Açıkgöz N, Akbaş ME, Moghaddam A, Özcan K. 1994. PC’ler için Veritabanı Esaslı Türkçe İstatistik Paketi: TARİST. 1. Tarla Bitkileri Kongresi. 24- 28.04.1994. İzmir. s: 264-267.
  • Akdemir H, Alçiçek A, Erkek R 1997. Farklı Mısır Varyetelerinin Agronomik Özellikleri, Silolanma Kabiliyeti ve Yem Değeri Üzerine Araştırmalar. 1. Türkiye Birinci Silaj Kongresi. Uludağ Ün. Ziraat Fak. Zootekni Böl.16-19 Eylül 1997, Bursa, 235-239s.
  • Akdeniz H, Yılmaz İ, Andiç N, Zorer Ş 2004. Bazı Mısır Çeşitlerinde Verim ve Yem Değerleri Üzerine Bir Araştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarım Bilimleri Dergisi(J. Agric. Sci.), 14(1): 47-51.
  • Alpaya N 2009. Bornova Koşullarında Bazı Hibrit Mısır Çeşitlerinin Verim ve Verim Özellikleri Üzerine Araştırmalar. Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 73s İzmir.
  • Anonim,1990. MSTAT-C, MSTAT Users Guide: A Microcomputer Program for the Desing, Management, and Analysis of Agronomic Research Experiments. Michigan State University, East Lansing, Chapter 3.1.1. pp. 3.3-3.7.
  • Anonim 2018. Yem Bitkileri Üretimi 1988-2017 www.tuik.gov.tr/PreIstatistikTablo.do?istab_id=61 (Erişim Tarihi, 15.11.2018).
  • Arslan M 2016. Silajlık Mısır Yetiştiriciliğinde Organik Gübre Kullanımının Verim ve Bazı Verim Özelliklerine Etkisi. Research Journal of Agricultural Sciences 9 (2): 37-41.
  • Babaoğlu M 2003. Farklı Kökenli Mısır (Zea mays L.) Genotiplerinin Çeşitli Agronomik ve Kalite Karakterleri Bakımından Karşılaştırmalı Olarak Değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Akademik Arşiv.
  • Begum S, Amiruzzaman M, Matin QI, Alam SS, Rohman MM 2016.Estimation of CombiningAbility of BabyCorn (Zeamays L.) for Cob and Fodder Yield Using line × tester Design. J. of Bio. and Nat. 6(4), 181-188.
  • Budak B, Soya H, Avcıoğlu R 2013. İzmir İli Farklı Lokasyon Koşullarında Kimi Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin İkinci Ürün Olarak Tane Verimi Ve Bazı Verim Özellikleri Üzerinde Bir Araştırma. Anadolu Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, 24(1), 25-32. Bulut S 2016. Bazı Silajlık Mısır Çeşitlerinin Kayseri Koşullarına Adaptasyonu. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der. 6(1): 117-126, 2016. Cerit İ, Bolat A, Uçak AB, Türkay MA, Sarıhan H 2011. Bazı At Dişi Mısır (Zea mays indentata Sturt) Çeşitlerinde Tane Verimi Ve Bazı Tarımsal Özelliklerin Saptanması. Türkiye IX. Tarla Bitkileri Kongresi, 12-15 Eylül 2011 Bursa. Cox WJ, Chemey JH, Chemey DJR, Pardee WD 1994. Forage Quality and Harvest Index of Corn Hybrids Under Different Growing Conditions. Agron. J., 86: 277-282. Çağtay A, Konuşkan Ö 2017. Bazı Ana Ürün Mısır Çeşitlerinin Hatay Ekolojik Koşullarında Verim Düzeylerinin Belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(2):1-9. Çevik M 2012. Mısır Raporu. Ulusal Hububat Konseyi, Konya. Çarpıcı EB, Çelik N 2010. Farklı Bitki Sıklıkları ve Azot Dozlarının Silajlık Mısırın Stoma Özellikleri Üzerine Etkileri. Uludağ Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 25 (1) 79-86. Çetin A 2009. Mısırda Verim ve Verim Unsurları Yönüyle Genotip x Çevre İnteraksiyonunun Belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Konya. Demirci G 2009. Hibrit Mısır Çeşitlerinde Verim, Verim Öğeleri, Tane Nem Kaybetme Hızı İle Aralarındaki İlişkilerin Belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Konya. Dok M, Torun M, Gizlenci Ş, Yulafçı A 2002. Samsun Şartlarında Silajlık Mısır Yetiştirme İmkânları Üzerinde Araştırmalar. KTAE, SAMSUN. Elmalı H, Soylu S 2008. Melez Atdişi Mısırda Farklı Taban Gübresi Çeşitlerinin Tane Verimi, Verim Unsurları ve Kalite Üzerine Etkileri. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 22(44): 104-112. Ergül Y 2008. Silajlık Mısır Çeşitlerinin Önemli Tarımsal ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Konya. Ergül Y, Soylu S 2009. Silajlık Mısır Çeşitlerinde Verim ve Morfolojik Özelliklerin Seleksiyon Kriteri Olarak Değerlendirilmesi. VIII Tarla Bitkileri Kongresi 19-22 Ekim Hatay, s:296-300. Eser C 2014. Orta Anadolu Koşullarında Şeker Mısır (Zea mays L. Saccharata Sturt.)Çeşitlerinin Taze Koçan Ve Tane Verimleri İle Önemli Agronomik Özelliklerinin Belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Konya. Gallais A, Pollacsek M, Huguet L 1976. Possibilities de Selectiondu Mais en Tant Que Plante Fourragere. Annalesd’Amelioration Ds Plantes. 26:591-605. Gücük T, Baytekin H 1999. Bozova Sulu Koşullarında II. Ürün Olarak Yetiştirilen Silaj Mısır, Silaj Sorgum ve SorgumxSudan Otu Melez Çeşitlerinde Hasat Zamanın Verim ve Bazı Silaj Özelliklerine Etkisi. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi. 15-18 Kasım. Cilt III, Çayır Mera ve Yemeklik Tane Baklagiller, 178-183, Adana. Güneş A, Acar R 2006. Karaman Ekolojik Koşullarında Silajlık Hibrit Mısır Çeşitlerinin İkinci Ürün Olarak Yetiştirme İmkanlarının Belirlenmesi. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 20(39), 84-92. Han E 2016. Bazı Mısır Çeşitlerinin Dane Verimleri İle Silaj ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Ordu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ordu. Han S 2015. Azaltılmış Toprak İşleme Koşullarına Uygun İkinci Ürün Silajlık Mısır Çeşitlerinin Belirlenmesi. Erciyes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. Hunter RB 1986. Selecting Hybrids for Silage Maize Production: A Canadian Experience. Proceedings of the 13th Congress of the Maize and Sorghum Section of EUCARPIA, Wageningen, The Netherlands, 9-12 September 1985. Pp. 140-146. İdikut L, Kara SN 2013. Tane Ürünü İçin Yetiştirilen İkinci Ürün Mısır Çeşitlerinin Bazı Verim Öğeleri ile Tane Nişasta Oranlarının Belirlenmesi. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, 16(1). İptaş S 1993. Tokat Şartlarında Birinci Ürün Silajlık Mısır (Zea mays), Sorgum (Sorghum vulgare), Sudanotu (Sorghum sudanense) ve Sorgum Sudanotu Melezinin Değişik Olgunluk Devrelerinde Yapılan Hasatların Verim Ve Silajlık Özellikler İle Kaliteye Etkileri Üzerinde Araştırmalar. Ege Üniv. Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı (Basılmamış Doktora Tezi), Bornova-İzmir, 133s. İptaş S, Yavuz M 2008. Effect of Pollination Levels on Yield and Quality of Maize Grown For Silage, Turk J. Agric. For. Tubitak 32:(41-48). İptaş S, Geren H, Yavuz M. 2009. Yem bitkileri, 'Genel Bölüm', Bölüm 4.2, Silaj Yapım Tekniği, T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, TÜGEM, Cilt:1, 142-162s. Kara SM, Deveci M, Dede O, Sekeroglu N 1999. The Effects of Different Plant Densities and Nitrogen Levels on Forage Yield and Some Attributes in Silage Corn. III. Field Crops Congress in Turkey, Adana III: 172-177. Kapoor R, Batra C 2015. Genetic Variability and Association Studies in Maize (Zea mays L.) for Green Fodder Yield and Quality Traits. Electronic Journal of Plant Breeding, 6(1): 233-240. Keskin S 2001. Silajlık Olarak Yetiştirilen Mısır Çeşitlerinde Bitki Sıklığının Verim ve Bazı Komponentlere Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı. Konya. Keskin B, Temel S, Eren B 2017. Bazı Silajlık Mısır Çeşitlerinin Verim ve Bitkisel Özelliklerinin Belirlenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7(1): 347-351. Kızılşimşek M, Erol A, Kaplan M 2005. Farklı Bitki Sıklıklarının Silajlık Mısır Çeşitlerinde Yaprak Alanı Gelişimi ve Işık Kullanımı Üzerine Etkileri. Türkiye VI. Tarla Bitkileri Kongresi, 5-9 Eylül 2005, Antalya, Cilt II, Sayfa 1005-1010. Koca A 2013. Bazı Mısır Çeşitlerinin Kayseri Koşullarında Yeşil Gübre Uygulamasından Sonra Silaj Amacıyla Yetiştirilebilme Olanakları. Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara. Koç A, Çalışkan M 2016. Azotun Silaj Verimine ve Kalitesine Etkisi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25 (Özel sayı-2):265-271. Maske NM, Pramanik K, Asewar BV 2018. Correlation Studies for Yield and Yield Contributing Characters in Sweetcorn (Zea mays L. saccharata). International Journal of Bio-Resource, Environment and Agricultural Sciences (IJBEAS) Vol. 4(1) :656-661. Moralar E 2011. Tekirdağ İlinde Yetiştirilen Bazı Silajlık Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinde Gelişme Sürecinin Belirlenmesi Ve Verimliliklerinin Tespiti. Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Tekirdağ. Olgun F 2011. Silajlık Melez Mısır Çeşitlerinin Farklı Hasat Zamanının Verim, Verim Unsurları Ve Kalite Üzerine Etkisi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Konya. Olgun M, Kutlu İ, Ayter NG, Budak Başçiftçi Z, Kayan N 2012. Farklı Silajlık Mısır Genotiplerinin Eskişehir Koşullarında Adaptasyon Yeteneklerinin Belirlenmesi. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi, 5(1): 93-97. Öktem A, Çölkesen M 1997. Harran Ovası II. Ürün Koşullarına Uygun Erkenci Mısır (Zea mays L.) Genotiplerinin Ve İncelenen Özellikler Arası İlişkilerin Belirlenmesi Üzerine Araştırmalar. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen ve Mühendislik Dergisi, 1(1): 131-143. Öner F, Güneş A 2019. Determination of Silage Yield and Quality Characteristics of Some Maize (Zea mays L.) Varieties. Journal of Tekirdag Agricultural Faculty 16(1): 42-50. Özata E, Geçit HH, Öz A, Ünver İkincikarakaya S 2013. Atdişi Hibrit Mısır Adaylarının Ana Ürün Koşullarında Performanslarının Belirlenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(1): 91-98. Özata E, Kapar H 2017. Nitelikli Saf Hatlardan Elde Edilen Silajlık Hibrit Mısır Çeşit Adaylarının Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 26, 161-168. Özata E, Öz A, Kapar H 2012. Silajlık Hibrit Mısır Adaylarının Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 5 (1): 37-41. Özkan U, Şahin Demirbağ N 2016. Türkiyede Kaliteli Kaba Yem Kaynaklarını Mevcut Durumu. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi 9 (1): 23-27. Piker SS 2010. Sakarya ve Düzce Ekolojik Koşullarında Yetiştirilen Değişik Olum Gruplarındaki Bazı Melez Mısır (Zea mays İndentata Sturt.) Çeşitlerinin Verim ve Verim Öğelerinin Belirlenmesi. Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Tekirdağ. Sarı O 2009. Bazı Melez Mısır Çeşitlerinin Manisa Koşullarında İkinci Ürün Ekimindeki Verim ve Verim Öğelerinin Saptanması. Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Aydın. Sabancı İ 2013. Mısır-Soya Birlikte Üretiminde Farklı Ekim Sistemlerinin Verim ve Bazı Agronomik Karakterlere Etkisi. Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Aydın. Sabancı S 2016. Ege Bölgesinde Yetiştirilen Bazı Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Verim, Kalite Ve Antioksidan Aktivitelerinin Belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Aydın. Sarıyerli Ş, Soylu S 2016. Sivas Koşullarında Farklı Bitki Sıklıklarında Silajlık Mısır Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi 5 (2): 77-88. Selvaraj CI, Nagarajan P 2011. Interrelationship and Path Coefficient Studies for Qualitative Traits, Grain Yield and Other Yield Attributes Among Maize (Zea mays L.). International Journal of Plant Breeding and Genetics 5(3):209-223 Seydoşoğlu S, Saruhan V 2017. Mısır Bitkisinde (Zea mays L.) Ekim Zamanı ve Çeşidin Silaj Kalitesi Üzerine Etkisi. Ege Üniv. Ziraat Fak. Derg.. 54 (3):361-366 Sönmez K, Alan Ö, Kınacı E, Kınacı G, Kutlu İ, Budak Başçiftçi Z, Evrenosoğlu Y 2013. Bazı Şeker Mısırı Çeşitlerinin (Zea mays Saccharata Sturt) Bitki, Koçan ve Verim Özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 8(1):28-40. Şen H 2017. Küçük Menderes Havzasında Bazı Silajlık Mısır (Zea mays L.) Çeşitlerinin Adaptasyon, Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Aydın. Şimşek D 2006. Antalya Şartlarında İkinci Ürün Olarak Ekilebilecek Silajlık Hibrit Mısır Çeşitlerinin Bazı Tarımsal Özelliklerinin Belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Konya. Tansı V, Sağlamtimur T, Ülger AC, Baytekin H, Kızılşimşek M, Çakır B, Yücel C, Öktem A 1997. II. Ürün Mısırda Bitki Sıklığı ve Azot Gübrelemesinin Tane ve Hasıl Verimi ve Bazı Tarımsal Karakterlerine Etkisi. Taş T 2010. Harran Ovası Şartlarında Farklı Ekim Sıklıklarında Yetiştirilen Mısırda Değişik Büyüme Dönemlerinde Yapılan Hasadın Hâsıl ve Tane Verimine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana. Ünal S, Eraç A 2000. Nohut Geveni (Astragalus cicer L.) Ayrık (Agropyroıı Gaertn.) Ekimi Karışım Oranlarının Yem Verimi Ve Botanik Kompozisyona Etkileri Üzerinde Araştırmalar Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi (9), 1-2 2000. Yıldırım Ö, Baytekin H 2003. Mısırda Bitki Sıklığının Yeşil Ot ve Tane Verimi ile Bazı Tarımsal Karakterlere Etkisi. Türkiye 5. Tarla Bitkileri Kongresi, 13–17 Ekim 2003. II. Cilt, s. 448, Diyarbakır. Yıldız H, İlker E, Yıldırım A 2017. Bazı Silajlık Mısır (Zea mays) Çeşit ve Çeşit Adaylarının Verim ve Kalite Özelliklerinin Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 12 (2):81-89. Yozgatlı O, Başaran U, Gülümser E, Mut H, Çopur Doğrusöz M 2019. Yozgat Ekolojisinde Bazı Mısır Çeşitlerinin Morfolojik Özellikleri, Verim ve Silaj Kaliteleri. KSÜ Tarım ve Doğa Dergisi 22(2): 170-177.
Primary Language tr
Subjects Agriculture
Journal Section RESEARCH ARTICLE
Authors

Orcid: 0000-0001-5166-7479
Author: Yasin ÖZTÜRK
Institution: Malkara Zİraat Odası - Tekirdağ
Country: Turkey


Orcid: 0000-0001-6588-8563
Author: Adnan ORAK (Primary Author)
Institution: Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü
Country: Andorra


Thanks Bu çalışma Yasin Öztürk’ün yüksek lisans tezinin bir bölümüdür.
Dates

Application Date : April 27, 2020
Acceptance Date : June 11, 2020
Publication Date : December 31, 2020

APA Öztürk, Y , Orak, A . (2020). Tekirdağ Koşullarında İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Önemli Bazı Mısır Çeşitlerinin Verim ve Verim Unsurlarının Belirlenmesi . Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi , 23 (6) , 1634-1646 . DOI: 10.18016/ksutarimdoga.vi.727880