The Effect of Biological Secondary Treated Domestic Wastewater on Agronomic Properties and Element Content of Some Forage Plants

This study was carried out to determine the effect of advanced biological treated domestic wastewater on the agronomic properties and nutritional content of some forage crops, as a result of the increasing interest in using treated wastewater in agriculture. The study of diluting biologically treated domestic wastewater with varying amounts of pure water 25%, 50%, and 75% pure water, and applied to crested wheatgrass (Agropyron cristatum Geartn), orchard grass (Dactylis glomerata L.) and alfalfa (Medicago sativa L.) at field capacity. The trial plants used were alfalfa, orchard grass, and crested wheatgrass. The application of the diluted wastewater influenced the height of all three plants. After the first cutting, both alfalfa and orchard grass had increased green and dry weights per pot, with the most significant increase observed in alfalfa. The application of wastewater resulted in an increase in nutrient and metal concentrations in all three plants. Additionally, the concentration of selenium decreased in alfalfa and crested wheatgrass. The diluted wastewater did not affect the calcium concentration in alfalfa. However, it had a positive effect on the relationship between orchard grass and all elements, except for selenium which had a negative effect. Moreover, the application of wastewater led to an increase in soil organic matter and electrical conductivity, while decreasing the pH with increasing wastewater ratio. Moreover, the application of wastewater led to an increase in soil organic matter and electrical conductivity, while decreasing the pH with increasing wastewater ratio. The concentration of nutrients and metals was significantly affected by the application of diluted domestic water. This was due to the increased uptake of plant elements, which in turn was associated with responses in soil organic matter and electrical conductivity. It may be advisable to conduct long-term field studies to determine the dilution rate at which the salinity risk threshold can be established.

Bu çalışma, arıtılmış atık suların tarımda kullanımına olan ilginin artmasına sonucunda, evsel ileri biyolojik atık suyunun bazı yem bitkilerinin tarımsal ve besin içeriğine etkisini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Biyolojik işlemlerle arıtılan evsel atık su, saf su ile seyreltilerek otlak ayrığı (Agropyron cristatum Geartn), domuz ayrığı (Dactylis glomerata L.) ve yoncanın (Medicago sativa L.) bazı tarımsal özellikleri ve element içerikleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Atık su %25, %50 ve %75 oranlarında saf su ile seyreltilerek tarla kapasitesine göre saksılara uygulanmıştır. Seyreltilmiş atık su uygulamasının otlak ayrığı, domuz ayrığı ve yoncanın bitki boyuna etkisi önemli olmuştur. İlk biçmeden itibaren yonca ve domuz ayrığının saksı başına yeşil ve kuru ağırlıkları artmış, en belirgin artış ise yoncada belirlenmiştir. Seyreltik arıtma suyu oranları üç bitkide de besin elementi ve metal konsantrasyonlarının artmasına neden olurken, yonca ve otlak ayrığında Se konsantrasyonunun azalmasına neden olmuştur. Her iki buğdaygil türünden farklı olarak atıksu oranı yonca Ca konsantrasyonunu önemli ölçüde etkilememiştir. Seyreltik atık su domuz ayrığının tüm elementlerle ilişkisini önemli ve pozitif olarak etkilerken, Se ile negatif yönde etkilemiştir. Atık su seyreltme oranlarının artmasıyla toprağın organik maddesi ve elektriksel iletkenlik ile toprak pH’sı düşmüştür. Seyreltilmiş evsel su uygulaması, toprağın organik maddesi ve elektriksel iletkenlik tepkileriyle ilişkili olarak bitki elementi alımının artmasına aracılık ederek besin ve metal konsantrasyonlarında önemli rol oynamıştır. Tuzluluk risk eşiğinin belirlenebileceği sulandırma oranı için, uzun süreli arazi çalışmalarının yapılması gerekmektedir.