Farklı Dikim Derinliklerinde Muscari armeniacum (Gâvurbaşı)’ un Gelişimi

The research was performed to determine the effect of planting depth on plant development characteristics in grape hyacinth growing (Muscari armeniacum Leichtlin ex Baker). In the experiment, grape hyacinth bulbs with a circumference of 3.5 cm were used as plant material. Grape hyacinth bulbs were planted in the mixture of perlite + peat + cocopeat (1: 1: 1) at a depth of 1 cm (superficial planting), 4 cm (medium depth planting) and 7 cm (deep planting). After planting, bulbs were irrigated until the leaves formed, and then nutrient solution was applied. The experiment was designed as a randomized plot design with three replications with 10 bulbs each (pot). In the experiment, biometric measurements including emergence number, EC, pH, plant weight, bulb diameter, weight, bulblet number, adventitious root number, length, weight, leaf number, length, width and weight were determined. The data was applied to variance analysis (ANOVA) and Duncan multiple comparison test (p=0.05). According to statistical analysis; at the end of the 2nd week, the highest emergence rate (50%) from bulbs planted in superficial planting, and the highest plant weight (3.79 g) from bulbs planted in medium depth planting were obtained. The effect of planting depth on the other parameters was insignificant. The bulb diameter was 14.37-15.42 mm, the bulb weight was 1.79-2.11 g, the bulblet number was 1.00-1.40, the leaf length was 22.88-24.50 cm, the leaf width was 3.64-3.81 mm and adventitious root length was between 8.56-11.50 mm.

Bu araştırma gâvurbaşı (Muscari armeniacum Leichtlin ex Baker) yetiştiriciliğinde dikim derinliğinin bitki gelişim özellikleri üzerine etkisini belirlemek için gerçekleştirilmiştir. Denemede bitkisel materyal olarak çevre uzunluğu 3.5 cm olan gâvurbaşı soğanları kullanılmıştır. Gâvurbaşı soğanları perlit+torf+hindistan cevizi lifi (1:1:1) karışımına 1 cm (yüzeysel dikim), 4 cm (orta derinlikte dikim) ve 7 cm (derin dikim) derinlikte dikilmiştir. Dikim sonrası soğanlara yaprak oluşturana kadar sulama yapılmış, daha sonra besin eriyiği verilmiştir. Deneme tesadüf parselleri deneme desenine göre üç tekerrürlü kurulmuş ve her tekerrürde (saksıda) 10 soğan yer almıştır. Denemede çıkış sayısı, EC, pH, bitki ağırlığı, soğan çapı, ağırlığı, yavru soğan sayısı, adventif kök sayısı, adventif kök uzunluğu, adventif kök ağırlığı, yaprak sayısı, uzunluğu, eni ve ağırlığı gibi biometrik ölçümler yapılmıştır. Verilere varyans (ANOVA) analizi ve Duncan çoklu karşılaştırma testi (p=0.05) uygulanmıştır. İstatiksel analizlere göre; 2. hafta sonunda en yüksek çıkış oranı (%50) yüzeysel dikimde, en yüksek bitki ağırlığı (3.79 g) orta derinlikte dikilen soğanlardan elde edilmiştir. Dikim derinliğinin diğer parametreler üzerine etkisi önemsiz bulunmuştur. Soğan çapı 14.37-15.42 mm, soğan ağırlığı 1.79-2.11 g, yavru soğan sayısı 1.00-1.40 adet, yaprak uzunluğu 22.88-24.50 cm, yaprak eni 3.64-3.81 mm ve adventif kök uzunluğu 8,56-11.50 mm arasında olmuştur.