Research Article

Farklı Mikroalg ve Ticari Yemlerin Rotifer (Brachionus plicatilis, Müller 1786) Büyümesi, Protein ve Yağ Asidi Profiline Etkisi

Volume: 21 Number: 2 April 30, 2018
TR EN

Farklı Mikroalg ve Ticari Yemlerin Rotifer (Brachionus plicatilis, Müller 1786) Büyümesi, Protein ve Yağ Asidi Profiline Etkisi

Öz

Rotifer (Brachionus plicatilis) deniz balıkları yetiştiriciliğinde larval dönemde kullanılan ilk canlı yemdir. Bu dönemde besince zengin ve kaliteli rotifer kullanımı larvaların hayatta kalma oranlarının yüksek olmasında rol oynamaktadır. Rotiferler esansiyel yağ asitleri, amino asitler, vitamin ve mineraller bakımından deniz balığı larvalarının doğal besinleri olan kopepodlara kıyasla besince daha eksiktir. Bu sebeple, rotifer kültüründe kısa sürede rotifer sayısının çoğaltılması ve besin değeri yüksek rotiferler elde edilmesi önem göstermektedir. Bu çalışmadaki amaç, taze olarak kültür edilen mikroalgler (Chlorella vulgaris ve Dunaliella salina) ve ticari rotifer yemleri (Ekmek mayası®, S.parkle® ve Ekmek mayası+W-3®) ile beslenen rotiferlerin büyüme performansı, besin maddeleri ve yağ asidi kompozisyonunlarının incelenmesidir. Chlorella vulgaris ve Dunaliella salina sırasıyla 3N-BBM+V ve f/2 besi yerlerinde kültür edilmiş ve 7 gün süresince 5 deney yemi ile rotiferler beslenmiştir. Deney sonunda, ‘’Ekmek mayası+W-3’’ karışımı ile beslenen rotifer grubu en yüksek rotifer yoğunluğuna ulaşmıştır. Chlorella vulgaris ile beslenen rotiferler yüksek oranda oleik asit içermiştir. Ekmek mayası ile beslenen rotifer grubunda ise EPA yüksek oranda bulunmuştur (P<0.05). Rotifer kültüründe ticari yemlerin rotiferlerin büyüme oranlarını olumlu etkilediği, bununla birlikte besin kalitesi yönünden mikroalglerin halen öneme sahip olduğu ve esansiyel besin maddelerini sağladıkları çalışmamızda görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

References

  1. AOAC 1998a. Official method 980.46, Moisture in meat. Meat and meat products (Official Methods of Analysis of AOAC International: Ed. Soderberg, D.L. Gaitherbury, Maryland, USA).
  2. AOAC 1998b. Official method 955.04, Nitrogen (total) in seafood. Fish and other marine products (Official methods of analysis of AOAC International: Ed: James M. Hungerford and P. Cunniff).
  3. Arndt C, Sommer U 2014. Effect of algal species and concentration on development and fatty acid composition of two harpacticoid copepods, Tisbe sp. and Tachidius discipes, and a discussion about their suitability for marine fish larvae. Aquaculture Nutrition, 20(1): 44-59.
  4. Borowitzka MA, 2013. High-value products from microalgae their development and commercialisation. Journal of Applied Phycology, 25(3): 743-756.
  5. Brown MR, Jeffrey SW, Volkman JK, Dunstan GA 1997. Nutritional properties of microalgae for mariculture. Aquaculture, 151(1): 315-331. Christie WW 1982. Lipid Analysis. Pergamon Press, Oxford, UK.
  6. Dhert P, Rombaut G, Suantika G, Sorgeloos P 2001. Advancement of rotifer culture and manipulation techniques in Europe. Aquaculture, 200(1): 129-146.
  7. Dhert P, King N, O'Brien E 2014. Stand-alone live food diets, an alternative to culture and enrichment diets for rotifers. Aquaculture, 431: 59-64.
  8. Drillet G, Frouël S, Sichlau MH, Jepsen PM, Højgaard JK, Joarder AK, Hansen BW 2011. Status and recommendations on marine copepod cultivation for use as live feed. Aquaculture, 315(3): 155-166.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Publication Date

April 30, 2018

Submission Date

April 11, 2017

Acceptance Date

June 19, 2017

Published in Issue

Year 2018 Volume: 21 Number: 2

APA
Eryalçın, K. M. (2018). Farklı Mikroalg ve Ticari Yemlerin Rotifer (Brachionus plicatilis, Müller 1786) Büyümesi, Protein ve Yağ Asidi Profiline Etkisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım Ve Doğa Dergisi, 21(2), 220-228. https://doi.org/10.18016/ksudobil.305572


International Peer Reviewed Journal
Free submission and publication
Published 6 times a year



88x31.png


KSU Journal of Agriculture and Nature

e-ISSN: 2619-9149