Farklı Mikroalg ve Ticari Yemlerin Rotifer (Brachionus plicatilis, Müller 1786) Büyümesi, Protein ve Yağ Asidi Profiline Etkisi
Öz
Rotifer (Brachionus plicatilis) deniz balıkları yetiştiriciliğinde
larval dönemde kullanılan ilk canlı yemdir. Bu dönemde besince zengin ve
kaliteli rotifer kullanımı larvaların hayatta kalma oranlarının yüksek
olmasında rol oynamaktadır. Rotiferler esansiyel yağ asitleri, amino asitler,
vitamin ve mineraller bakımından deniz balığı larvalarının doğal besinleri olan
kopepodlara kıyasla besince daha eksiktir. Bu sebeple, rotifer kültüründe kısa
sürede rotifer sayısının çoğaltılması ve besin değeri yüksek rotiferler elde
edilmesi önem göstermektedir. Bu çalışmadaki amaç, taze olarak kültür edilen
mikroalgler (Chlorella vulgaris ve Dunaliella salina) ve ticari rotifer yemleri
(Ekmek mayası®, S.parkle® ve Ekmek mayası+W-3®)
ile beslenen rotiferlerin büyüme performansı, besin maddeleri ve yağ asidi
kompozisyonunlarının incelenmesidir. Chlorella vulgaris ve Dunaliella salina
sırasıyla 3N-BBM+V
ve f/2 besi yerlerinde kültür edilmiş ve 7 gün süresince 5 deney
yemi ile rotiferler beslenmiştir. Deney sonunda, ‘’Ekmek mayası+W-3’’ karışımı
ile beslenen rotifer grubu en yüksek rotifer yoğunluğuna ulaşmıştır. Chlorella
vulgaris ile beslenen rotiferler yüksek oranda oleik asit içermiştir. Ekmek
mayası ile beslenen rotifer grubunda ise EPA yüksek oranda bulunmuştur
(P<0.05). Rotifer kültüründe ticari yemlerin rotiferlerin büyüme oranlarını
olumlu etkilediği, bununla birlikte besin kalitesi yönünden mikroalglerin halen
öneme sahip olduğu ve esansiyel besin maddelerini sağladıkları çalışmamızda
görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AOAC 1998a. Official method 980.46, Moisture in meat. Meat and meat products (Official Methods of Analysis of AOAC International: Ed. Soderberg, D.L. Gaitherbury, Maryland, USA).
- AOAC 1998b. Official method 955.04, Nitrogen (total) in seafood. Fish and other marine products (Official methods of analysis of AOAC International: Ed: James M. Hungerford and P. Cunniff).
- Arndt C, Sommer U 2014. Effect of algal species and concentration on development and fatty acid composition of two harpacticoid copepods, Tisbe sp. and Tachidius discipes, and a discussion about their suitability for marine fish larvae. Aquaculture Nutrition, 20(1): 44-59.
- Borowitzka MA, 2013. High-value products from microalgae their development and commercialisation. Journal of Applied Phycology, 25(3): 743-756.
- Brown MR, Jeffrey SW, Volkman JK, Dunstan GA 1997. Nutritional properties of microalgae for mariculture. Aquaculture, 151(1): 315-331. Christie WW 1982. Lipid Analysis. Pergamon Press, Oxford, UK.
- Dhert P, Rombaut G, Suantika G, Sorgeloos P 2001. Advancement of rotifer culture and manipulation techniques in Europe. Aquaculture, 200(1): 129-146.
- Dhert P, King N, O'Brien E 2014. Stand-alone live food diets, an alternative to culture and enrichment diets for rotifers. Aquaculture, 431: 59-64.
- Drillet G, Frouël S, Sichlau MH, Jepsen PM, Højgaard JK, Joarder AK, Hansen BW 2011. Status and recommendations on marine copepod cultivation for use as live feed. Aquaculture, 315(3): 155-166.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2018
Gönderilme Tarihi
11 Nisan 2017
Kabul Tarihi
19 Haziran 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 21 Sayı: 2
