Tarımsal Eğitimin Çiftçiler Üzerine Etkisi: Atatürk Üniversitesi Örneği

Nursel Akış; Adem Aksoy

doi:10.18016/ksutarimdoga.vi.1223404

EN TR

The Effect of’ Agricultural Training on Farmers: The Case of Ataturk University

Abstract

In the study, it was tried to determine the effect of the applied trainings carried out in the farmer training center of Atatürk University and to determine what the changes in producer behaviors were after the trainings. The primary data source was the data obtained through questionnaires from 149 producers who received training at the farmer training center operating within Atatürk University Crop Production Application and Research Center between 2016-2021. In addition, the related literature, websites, reports, and statistics from related institutions and organizations were used as secondary data. The results from the questionnaires were presented with cross-tabs and descriptive analyses. Whether or not the farmers participating in the trainings prepared projects for national or international institutions were taken as the dependent variable and the relationship between the operator and business characteristics affecting the dependent variable was examined with the logistic regression analysis method. A farmer had the opportunity to receive more than one training in the fields of animal breeding, plant breeding, agricultural supports, agricultural insurance, project preparation techniques, Faculty of Agriculture and visionary farmer identity, rural women entrepreneurs, cooperatives adult education. It has been observed that farmer training has a positive effect on production, adoption of innovations, and sustainability. It has been revealed that the farmers participating in the training use their knowledge and skills in their businesses and daily lives in line with their possibilities and share them with other producers around them.

Keywords

Tarımsal Eğitimin Çiftçiler Üzerine Etkisi: Atatürk Üniversitesi Örneği

Öz

Çalışmada Atatürk Üniversitesine bağlı çiftçi eğitim merkezinde yürütülen uygulamalı eğitimlerin etkisi, alınan eğitimlerden sonra üretici davranışlardaki değişiklikler tespit edilmeye çalışılmıştır. Atatürk Üniversitesi Bitkisel Üretim Uygulama ve Araştırma Merkezi bünyesinde faaliyet gösteren çiftçi eğitim merkezinde 2016-2021 yılları arasında eğitim alan 149 üreticiden anket yoluyla elde edilen veriler çalışmanın birincil veri kaynağını oluşturmuştur. Ayrıca konuyla ilgili literatür, web sitelerinden ve ilgili kurum ve kuruluş rapor ve istatistikler ikincil veri olarak kullanılmıştır. Anketlerden elde edilen sonuçlar çapraz tablolar ve tanımlayıcı analizlerle sunulmuştur. Eğitimlere katılan çiftçilerin ulusal ya da uluslararası kurumlara proje hazırlayıp hazırlamama durumu bağımlı değişken olarak alınmış ve bağımlı değişkene etki eden işletmeci ve işletme özellikleri arasındaki ilişki lojistik regresyon analiz yöntemi ile irdelenmiştir. Hayvan ve bitki yetiştiriciliği, tarımsal destekler, tarım sigortaları, proje hazırlama teknikleri, Ziraat Fakültesi ve vizyoner çiftçi kimliği, kırsalda kadın girişimci, kooperatifçilik yetişkin eğitimi alanlarında bir çiftçi birden fazla eğitim alma fırsatını da yakalamıştır. Çiftçi eğitimlerinin üretim, yeniliklerin benimsenmesi ve sürdürülebilirlik konusunda pozitif yönde etkisi olduğu gözlemlenmiştir. Eğitimlere katılan çiftçilerin edindikleri bilgi ve becerileri imkânları doğrultusunda işletmelerinde ve günlük yaşamlarında kullandıkları ve çevrelerindeki diğer üreticilerle paylaştığı ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Akkaya, Ş. & Pazarlıoğlu, M. V. (1998). Ekonometri II . Erkam Matbaacılık, 519s, İstanbul.
Aksoy, A. (2008). Doğu Anadolu Hayvancılığının Avrupa Birliğine Uyumu ve Rekabet Edebilirliğinin Analizi. Doktora Tezi, [Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Ababilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Aksoy, A., Yavuz, F., Terin, M., & Güler, İ. O. (2012). Bir Çiftçi Eğitimi Projesinin Üretici Davranışlarına Etkilerinin Analizi: Erzurum İli Büyükbaş Hayvan Islahı Projesi Örneği. 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, Konya, Türkiye, 5-7 Eylül, ss. 1186-1193.
Boyacı, M. & Yıldız, Ö. (2014). Türkiye'de Tarımsal Yayım Sisteminde Çoğulcu Yapının Bir Görünümü. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 51(1), 1-11.
Cengiz, N. (2018). Tarımsal Yayım Ve Danışmanlık Hizmetlerinin Etkililiği Üzerine Bir Araştırma: Antalya Örneği. (Tez No 495036). [Doktora Tezi, Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Çukur, T. (2007). Türkiye’de Uygulana Tarımsal Yayım Politikları ve AB’ne Uyum Açısından Öneriler Üzerine Bir Araştırma. (Tez No 200557). [Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Derman, A. (2010). Mardin İlinde Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesi Kapsamında Görev Yapan Elemanların Tarımsal Yayım Ve Danışmanlık Sistemine Bakışları. (Tez No 276930). [Yüksek Lisans Tezi, ÇÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Erkuş, A. (1977). Tarım Ekonomisinin Bazı Teorik Esasları ve Bunların Tarım İşletmelerine Uygulanması. TZDK Mesleki Yayınları, Miki Matbaası, Ankara

Gohil, G. R., Lakhlani, M. M., & Kalsariya, B. N. (2017). Impact Of On Campus Trainings On Knowledge Level Of Farmers About Latest Agricultural Production Technologies. Guj. J. Extn. Edu, 28(2), 365-368.
Gujarati, D. N. (1995). Basic Econometrics. Third Edition, Mc Graw-Hill, 838p, USA.
Kara, U. K. (2007). Köy Merkezli Tarımsal Üretime Destek Projesi'nin Tarımsal Yayım Açısından Değerlendirilmesi: Şanlıurfa İli Örneği (Tez No 276930). [Doktora Tezi, Harran Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi..
Kassem, H. S., Alotaibi, B. A., Muddassir, M., & Herab, A. (2021). Factors influencing farmers’ satisfaction with the quality of agricultural extension services. Evaluation and Program Planning, 85, 101912.
Kayabaş, Z. (2016). İstanbul İli Silivri İlçesinde Tarımsal Üretim Ve Yayım Yaklaşımlarının Analizi Üzerine Bir Araştırma. (Tez No 420335). [Yüksek Lisans Tezi, Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Ana Bilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Kır, S. (2010). Konya İli Karapınar İlçesi Küçükbaş Hayvancılık İşletmelerinde Çalışan Kadınların Bilgiye Ulaşım Düzeyleri ve Yayım Yaklaşımları. (Tez No 259303). [Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Ana Bilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Maoba, S. (2016). Farmers’ perception of agricultural extension service delivery in Germiston Region, Gauteng Province, South Africa. South African Journal of Agricultural Extension, 44(2), 167-173.
Miran, B. (2007). Temel İstatistik. Ders Kitabı, ISBN:975-93088-00, İzmir.
Mohamud, M.İ. (2017). Erzurum İlinde Tarımsal Yayım Hizmetlerini Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi üzerine Bir çalışma (Tez No 483637). [Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Öcal Kara, F. (2018). Suruç Ovası Üreticilerinin Sulama Bilgilerinin Tarımsal Yayım Açısından Değerlendirilmesi/Assessing The Suruc Plain Producers' Knowledge of Irrigation In Terms of Agricultural Extension. (Tez No 526929). [Doktora Tezi, Harran Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Ana Bilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Özçatalbaş, O., Budak, D. B., Boz, İ., & Karaturhan, B. (2010). Türkiye’de tarım danışmanlığı sisteminin geliştirilmesine yönelik önlemler. TMMOB, Ziraat Mühendisleri Odası VII. Teknik Kongresi, Bildiriler Kitabı, 2, 1197-1208.
Sezgin, A., Yurttaş, Z., & Yavuz, F. (2008). Erzurum İlinde Uygulanan Hayvancılığa Yönelik Çiftçi Eğitimi Projelerinin Karşılaştırmalı Analizi. Tarım Ekonomisi Dergisi, 14(2), 75-85.
Şevik, T. (2017). Edirne İli Lalapaşa İlçesi Süt Sığırcılığı Eğitiminin Tarımsal Yayım Açısından Değerlendirilmesi (Tez No 461790). [Yüksek Lisans Tezi, Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
Tesfaye, T., Karippai, R. S., & Tesfaye, T. (2010). Farmers training effectiveness in terms of changes in knowledge and attitude: The case of Holeta, Melkassa and Debre zeit Agricultural Research Centres, Ethiopia. Journal of Agricultural Extension and Rural Development, 2(5), 89-96.
Toktaş, S. (2010). Adana İlinde Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesi (Tar-Gel) Uygulamalarının Değerlendirilmesi. (Tez No 256426). [Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Nursel Akış
0000-0002-8375-2464
Türkiye

Adem Aksoy ^*
0000-0003-4342-9272
Türkiye

Erken Görünüm Tarihi

15 Mayıs 2023

Yayımlanma Tarihi

31 Ağustos 2023

Gönderilme Tarihi

23 Aralık 2022

Kabul Tarihi

28 Şubat 2023

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2023 Cilt: 26 Sayı: 4

DOI

https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.1223404

IZ

https://izlik.org/JA85DZ87PU

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Akış, N., & Aksoy, A. (2023). Tarımsal Eğitimin Çiftçiler Üzerine Etkisi: Atatürk Üniversitesi Örneği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 26(4), 902-911. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.1223404