Farklı Yemleme Sistemlerinin Alman Alaca ve Saanen Keçilerinde Performans ve Süt Kompozisyonu Üzerine Etkisi

The objective of this study was to compare the effects of two feeding systems (total mixed ration; TMR vs. roughage and concentrate offered separately; SF) on performance and milk composition of German Fawn (n= 16) and Saanen (n= 16) dairy goats. Animals were randomly allocated into 2 sub-groups and fed TMR or SF system. Roughage:concentrate ratio were arranged as 60:40 in TMR groups. Wheat straw (25%) and chopped alfalfa hay (75%) were used as roughage. Roughage was offered at ad libutum while concentrate was given in two equal meals (total 800 g/goat per day) in SF groups. The study was lasted 50 days. Live weights were recorded before morning feeding. Milk yields were recorded weekly. Individual milk samples were collected to determine total solids, fat, protein, casein, lactose, and urea-N. Feeding systems did not affect (P>0.05) milk yield, body weight, total solid, fat, protein, and casein concentrations. Separate access to roughage and concentrate decreased dry matter intake (P<0.01) and tended to decrease urea-N concentration (P= 0.053). Milk yield of German Fawn does was lower than Saanen does (P< 0.01; 1205.4 g/d vs. 1476.8 g/d). When milk composition of two genotypes were compared, protein was higher (P<0.01) in German Fawn does than Saanen does. In conclusion, there was no advantage of mixed diet over separate feeding for dairy goats having moderate milk yield (1200-1500 g/d).

Bu çalışmada 2 yemleme sisteminin (toplam karışım rasyon; TMR ve stratejik yemleme; SY) Alman Alaca (n= 16) ve Saanen (n= 16) ırkı sütçü keçilerde performans ve süt kompozisyonu üzerine etkisi araştırılmıştır. Keçi ırkları şansa bağlı olarak 2 alt gruba ayrılmış gruplardan biri TMR, diğeri SY sistemi ile beslenmiştir. Her iki yemleme sisteminde de kaba yem:konsantre yem oranı 60:40 olarak düzenlenmiştir. Kaba yem olarak buğday samanı (%25) ve yonca samanı (%75) kullanılmıştır. Stratejik yemleme sistemi uygulanan alt gruplarda kaba yem ad libutum verilmiş, konsantre yem ise sabah ve akşam eşit miktarlarda olmak üzere 800 g/keçi şeklinde verilmiştir. Araştırma 50 gün sürmüştür. Araştırma süresince canlı ağırlıklar sabah yemlemesinden önce belirlenmiştir. Süt verimleri haftalık olarak saptanmıştır. Süt kuru madde, yağ, protein, kazein, laktoz ve üre-N düzeylerini belirlemek için haftalık bireysel süt örnekleri alınmıştır. Süt verimi, canlı ağırlık, süt kuru madde, yağ, protein ve kazein konsantrasyonlarının yemleme sistemleri arasında benzer (P>0.05) olduğu tespit edilmiştir. Kaba yem ve kesif yemin ayrı ayrı verildiği SY yemleme sisteminin kuru madde tüketimini azalttığı (P<0.01) ve süt üre-N konsantrasyonunu azaltma eğiliminde (P= 0.053) olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, Alman Alaca keçilerin Saanen ırkına göre daha düşük süt verimine (P< 0.01; 1205.4 g/d vs. 1476.8 g/d) sahip oldukları saptanmıştır. Alman Alaca keçi sütlerinde protein düzeyinin Saanen ırkı keçilerden yüksek olduğu (P<0.01) belirlenmiştir. Sonuç olarak, orta düzeyde süt verimine sahip (1200-1500 g/d) sütçü keçilerde TMR yemleme sisteminin stratejik yemlemeye göre avantaj sağlamadığı söylenebilir.