Yemlik Kolzanın (Brassica napus L. ssp. oleifera Metzg) Farklı Ekim Zamanlarına Göre Verim, Kalite ve Besin Elementleri İçeriklerinin Değişimi

Erdal Çaçan; Hüseyin Nursoy

doi:10.18016/ksutarimdoga.vi.762693

EN TR

Changes in Yield, Quality and Nutrient Content of Forage Rape (Brassica napus L. ssp. oleifera Metzg) in Different Sowing Times

Abstract

This study was conducted in the ecological conditions of Bingöl province from 2014 to 2016 to reveal the differences of yield, quality and nutrient content of forage rape based on different sowing times. Starting from the second half of September, the study was sown at 4 planting times with 10-day intervals. It was determined that the highest values were obtained from the second half of September in terms of forage yield and dry matter yield from the yield characteristics, NDF and RFV from the quality characteristics and Ca and Mg from the nutrients. It was observed that the sowing times in forage rape did not show any statistically difference in terms of CP, ADF, DDM, P and K. Therefore, it was concluded that it would be advantageous in terms of yield and quality to cultivate forage rape in the second half of September in terrestrial regions such Bingöl or areas with the similar ecological conditions.

Keywords

Yemlik Kolzanın (Brassica napus L. ssp. oleifera Metzg) Farklı Ekim Zamanlarına Göre Verim, Kalite ve Besin Elementleri İçeriklerinin Değişimi

Öz

Bu çalışma, yemlik kolzanın farklı ekim zamanlarına göre verim, kalite ve besin elementleri içerikleri açısından gösterdiği farklılıkları ortaya koymak amacıyla 2014-2015 ve 2015-2016 yıllarında Bingöl ili ekolojik koşullarında yürütülmüştür. Araştırmada Eylül ayının ikinci yarısından başlamak üzere 10 günlük aralıklarla 4 ekim zamanında ekim yapılmıştır. Verim özelliklerinden yeşil ot verimi ve kuru ot verimi, kalite özelliklerinden NDF ve NYD ile besin elementlerinden Ca ve Mg açısından Eylül ayının ikinci yarısında yapılan ekimden en yüksek değerler elde edildiği tespit edilmiştir. Ekim zamanlarının HP, ADF, SKM, P ve K açısından istatistiksel olarak bir farklılık göstermediği görülmüştür. Dolayısıyla Bingöl ve benzeri ekolojik koşullara sahip karasal bölgelerde, yemlik kolza ekiminin Eylül ayının ikinci yarısında yapılmasının verim ve kalite açısından avantajlı olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Açıkgöz E 2001. Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 182, Bursa, 584 sy.
Altınok S, Karakaya A 2003. Effect of Growth Season on Forage Yields of Different Brassica Cultivars Under Ankara Conditions. Turkish Journal of Agriculture and Forestry 27(2): 85-90.
Anonim 2020. Tarım ve Orman Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğü, http://www.mgm.gov.tr (Alınma Tarihi: 15.05.2020).
Başalma D 1999. Yazlık Kolza (Brassica napus ssp. oleifera L.) Çeşiltlerinin Ankara Koşullarına Adaptasyonu. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi 8(1-2): 46-51.
Başaran U, Mut H, Önal-Aşci Ö, Acar Z, Ayan I 2011. Variability in Forage Quality of Turkish Grass Pea (Lathyrus sativus L.) Landraces. Turkish Journal of Field Crops 16(1): 9-14.
Basbag M, Cacan E, Sayar MS, Karan H 2018. Identification of Certain Agricultural Traits and Inter-trait Relationships in the Helianthemum ledifolium (L.) Miller var. lasiocarpum (Willk.) Bornm. Pakistan Journal of Botany 50(4): 1369-1373.
Cacan E, Kokten K 2017. The Effect of Different Row Spacing on the Yield and Quality of Forage Rape (Brassica napus L. ssp. oleifera Metzg). Eurasian Journal of Biology and Ecology 2: 7–13.
Canbolat Ö 2013. Farklı Olgunlaşma Dönemlerinin Kolza Otunun (Brassica napus L.) Potansiyel Besleme Değeri Üzerine Etkisi. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi 60(2): 145-150.

Canbolat Ö, Kara H, Filya İ 2013. Bazı Baklagil Kaba Yemlerinin İn Vitro Gaz Üretimi, Metabolik Enerji, Organik Madde Sindirimi ve Mikrobiyal Protein Üretimlerinin Karşılaştırılması. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 27(2): 71-81.
Emiroğlu ŞH, Algan N, Aygün H 1991. Ege Bölgesinde Kışlık Ara Ürün Tarımına Uygun Olabilecek Alternatif Yem Bitkilerinin Verim ve Diğer Bazı Özellikleri Üzerinde Araştırmalar. Türkiye 2. Çayır Mera ve Yem Bitkileri Kongresi 28-31 Mayıs 991, İzmir.
Gülümser E, Mut H, Doğrusöz MÇ, Başaran U 2020. Doğal Floradan Toplanan Aktaş Yoncalarının (Melilotus alba Desr.) Bazı Kalite Özellikleri. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology 8(2): 324–328.
Islam MR, Garcia SC, Horadagoda A 2012. Effects of Residual Nitrogen, Nitrogen Fertilizer, Sowing Date and Harvest Time on Yield and Nutritive Value of Forage Rape. Animal Feed Science and Technology 177(1–2): 52–64.
JMP 5.0.1. 2002. A Business Unit of SAS. USA:SAS Instute.
Kılıç Ü 2009. Ruminantların Beslenmesinde Kanola Bitkisinin Kaba Yem Kaynağı Olarak Kullanılması. Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi 49(2): 125-135.
Korkmaz A 2003. Çukurova Bölgesinde Bal Arılarının (Apis mellifera L.) Arıotu (Phacelia tanacetifolia Bentham) ve Yemlik Kolza (Brassica napus L. Metzg.) ile Olan Bazı İlişkilerinin Saptanması Üzerine Bir Araştırma. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Zootekni Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Adana, 240 sy.
Morrison JA 2003. Hay and Pasture. Chapter 6. In: Illinois Agronomy Handbook, USA, 224 p.
Nursoy H, Şahin E, Terlemez F 2018. Kanola Bitkisi ve Ürünlerinin Ruminant Beslemede Kullanımı. Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 11(2): 109-114.
Özyazıcı MA, Açıkbaş S, Turhan M 2020. Yemlik Kolza (Brassica napus L. ssp. oleifera Metzg)’da Bazı Tarımsal Özelliklerin Azotlu Gübrelemeye Göre Değişimi. ISPEC Tarım Bilimleri Dergisi 4(2): 387-404.
Park NG, Ko SB, Lee CE, Jin SH, Hwang KJ 2003. Effect of Seeding Times and Mixture Rates of Oat and Forage Rape on the Growth Characteristics and Forage Yields After the Harvest of Potatoes in Jeju. Journal of the Korean Society of Grassland and Forage Science 23(1): 49-58.
Rohweder DA, Barnes RF, Jorgenses N 1978. Proposed Hay Grading Standards Based on Laboratory Analyses for Evaluating Quality. Journal of Animal Science 47(3): 747-759.
Serin Y, Tan M 2001. Yem Bitkileri Kültürüne Giriş. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayınları No: 206, Erzurum, 217 sy.
Sezen Y 1995. Gübreler ve Gübreleme. Atatürk Üniversitesi Yayınları No:679, Ziraat Fakültesi Yayınları No:303, Erzurum, 276 sy.
Soya H, Avcıoğlu R, Geren H 2004.Yem Bitkileri. Hasad Yayıncılık, İstanbul, 223 sy.
Thomas D, Mason DB, Harmer M, Judson HG, Frank D, Sewell JC 2015. Utilisation and Feed Quality of Two Forage Brassica (Brassica napus) Cultivars. 17th Australian Agronomy Conference, 20-24 September 2015, Hobart, Australia.
Zengin M 2012. Toprak ve Bitki Analiz Sonuçlarının Yorumlanmasında Temel İlkeler (Bölüm 12). (Bitki Besleme, Ed. Karaman MR). Gübretaş Rehber Kitaplar Dizisi:2, 837-961 sy.
Zeybek S 2017. Kışlık Ara Ürün Olarak Yemlik Kolza (Brassica napus L.) ve Bazı İkili Karışımlarının Yem Verimi ve Kalitesinin Belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Samsun, 45 sy

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ziraat, Veterinerlik ve Gıda Bilimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Erdal Çaçan ^*
0000-0002-9469-2495
Türkiye

Hüseyin Nursoy
0000-0002-5524-2459
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

2 Temmuz 2020

Kabul Tarihi

22 Eylül 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 24 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.762693

IZ

https://izlik.org/JA63LX56BJ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Çaçan, E., & Nursoy, H. (2021). Yemlik Kolzanın (Brassica napus L. ssp. oleifera Metzg) Farklı Ekim Zamanlarına Göre Verim, Kalite ve Besin Elementleri İçeriklerinin Değişimi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 24(3), 561-569. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.762693