Hayvancılığa Dayalı Yerel Sanayi İşletmelerinde Üretim ve Yerel Ekonomiye Katkı Sürecinde Yaşanan Sorunlar
Öz
Bu bildiride konunun genel boyutları verildikten sonra,
Türkiye’de en fazla hayvan sayısına sahip illerden olan Erzurum ilinde,
hayvancılık faaliyetinde bulunan 80 yetiştirici ile ürün işleyen 20 mandıra ve
5 et işletmesi ile yapılan bir alan araştırmasının sonuçları verilmiş ve
tartışılmıştır. Çalışmadan elde edilen ana bulgular ışığında; hayvancılıkta
yaşanan sorunların çözümü için hem yetiştiriciliğin ve hem de işleme sanayinin
karşılıklı hak ve çıkarlarını koruyan ve de yerel ekonomiye katkıyı artıracak
bir entegrasyon zorunluluk arz etmektedir. Oluşturulacak entegrasyonun
sürdürülebilirliğini sağlamada en önemli unsurlar ise; fiyat ve destek politikaları ile yerelde
paydaşlar arasındaki etkileşim ve buna bağlı yerel strateji yaklaşımları
olacaktır.
Hayvancılığın gelişmesinde ve yerel ekonomik kalkınmanın sağlanmasında hayvancılığa dayalı sanayi işletmeciliği büyük önem taşımaktadır. Hayvansal üretimin gelişmesi için, üretimin sanayi sektörüne entegre olarak gelişmesi gerekmektedir. Yerelde hayvansal üretime yönelik faaliyet gösteren işletmeler üretimin sürdürülebilirliği, katma değer yaratma, istihdam ve sosyal katkılar açısından temel işlevlere sahiptir. Ancak bu işletmeler, hayvancılığa dayalı ürünlerin önemli kısmının işlenmek amacıyla sanayiye aktarılamaması nedeniyle kapasitelerini tam olarak kullanamamakta ve bu durum işletmelerin yaratacağı yerel ekonomik katkıyı azaltmaktadır. Süreç içerisinde işletmelerin karşı karşıya olduğu sorunların başında, soğuk zincir sisteminin gelişmemiş olması, büyük ölçekli işletmeler karşısında üreticilerin örgütlenme eksikliği ve/veya işlevsizliği nedeniyle üretici aleyhine oluşan fiyat düzeyi ön sıralarda gelmektedir. Diğer yandan kırmızı et işleyen işletmelerin düşük fiyattan hayvan temin etme tutumu ve her zaman alım yapmaması da bir başka sorun olarak belirmektedir. Zira bu çalışma kapsamında alan çalışmasının yürütüldüğü Erzurum ilinde ele alınan işletmelerin bir çoğu istenilen miktarda süt temininde ve canlı hayvana erişim konusunda sıkıntı yaşadıklarını belirtmişlerdir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aluftekin N 2007. Yerel Düzeyde Ekonomik Kalkınmada Tarımsal Ürün İşleyen KOBİ’lerin Rolü: Karaman İli Araştırması. Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Tarım Ekonomisi ABD, Doktora Tezi. 322 s.
- Aksoy A 2008. Doğu Anadolu Hayvancılığının Avrupa Birliğine Uyumu ve Rekabet Edebilirliğinin Analizi. Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi ABD, Doktora Tezi. 211 s.
- Anonim 2012. 81 İl Durum Raporu. Sanayi Genel Müdürlüğü.
- Anonim 2014. Erzurum Tarım Strateji Belgesi (2014-2017). GTHB.
- Anonim 2018. Tarımsal İşletme Yapı Araştırması, 2006. TÜİK.
- Aydın B 2014. Trakya Bölgesinde Faaliyet Gösteren Tarım İşletmelerinin Yapısal Özellikleri ve Etkinliklerinin Belirlenmesi. Namık Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı. Doktora Tezi, Tekirdağ.
- CLAL 2018. Dairy Market.
- Demir P 2009. Kars İli Süt Sanayi ve Mandıra İşletmelerinde Üretim ve Sanayi Entegrasyonunun Ekonomik ve Sosyo-Ekonomik Analizi. Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hayvan Sağlığı Ekonomisi ve İşletmeciliği ABD, Doktora Tezi. 247 s.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
20 Ekim 2018
Kabul Tarihi
4 Ocak 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 21
