Derleme
PDF EndNote BibTex RIS Kaynak Göster

Türkiye’de Biyoekonomi Girişimciliğinin Tarımdaki Önemi

Yıl 2018, Cilt 21, 227 - 236, 31.12.2018
https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.472161

Öz

Günümüz koşullarında gerçekleştirilen sürdürülebilir kalkınma, üretimde kullanılan kaynakların sınırlı ve yenilenemez olmasından dolayı ekolojik dengeyi bozduğu sonucunu ortaya çıkarmaktadır. Özellikle gelişmiş ülkelerde toplumların mevcut fiziksel ve enerji tüketimleri göz önünde bulundurulduğunda Dünyanın mevcut tüketim düzeyinin sürdürülebilir olmadığı bilinmektedir. Sürdürülebilir ve ekolojik dengeyi gözeten bir üretim modeli için biyoekonomi, gelecek yıllar içerisinde önemini arttırarak devam edecektir. OECD (2012) raporlarına göre, biyoekonomik gelişmelerin temelinde, gelişen ülkelerde artan nüfus ve kişi başına düşen gelir yer almaktadır. Dünya nüfusu gelecek 10 yıl içerisinde 9 milyara ulaşacağı ve bu artışın %97’sinin gelişen ülkelerde meydana geleceği tahmin edilmektedir. Artan bu nüfus sonuç itibariyle gıda, yem, su kaynakları, enerji gibi kaynakların üzerinde baskı yaratacaktır. Ayrıca 2030 yılına kadar yine rapora göre GSYİH miktarının OECD ülkelerinde %2.3 ve gelişen ülkelerde %4.6 oranında artacağı öngörülmektedir. Raporda ayrıca biyokimyasal ürünlerin toplam kimyasal ürünler içerisindeki payının %35’e, biyoteknoloji ile üretilen ürünlerin oranının ise %50’ye ulaşılacağı tahmin edilmektedir. Bu nedenle biyoekonomi alanında bir yapılanmaya ihtiyaç duyulmakta ve biyoekonomi alanındaki ihtiyacın özel sektör girişimleri ile karşılanması gerekmektedir. Bu kapsamda, biyoekonomiye geçişin, girişimcilik anlayışı ile bu alandaki pazarlara ve iş fırsatlarına erişimin kolaylaşmasına yardımcı olacak çeşitli girişimci ilişkileri ve girişimleri incelenmiş olup, biyogirişimciliğin soyut kavramını geliştirmek, bileşenlerini kategorize etmek, Dünyada ve Türkiye’deki biyogirişimciliği incelemek çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Ayrıca tarım sektöründeki biyoekonomi alanında yapılan faaliyetleri belirleyerek sektördeki yeni fırsatlar incelenmiş ve çalışma kapsamında tarımsal biyoekonomi alandaki gelişmeler ile ülkelerin kalkınmaları arasındaki ilişkiler ortaya konularak, tarımsal biyoekonomi girişimciliğinin yaygınlaştırılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.

Kaynakça

  • Arundel A, Sawaya D 2009. The Bioeconomy to 2030: designing a policy agenda.
  • BMEL B, BMU B 2012. Biorefineries Roadmapas part of the German Federal Government action plans for the material and energetic utilisation of renewable raw materials.
  • Conforti P 2011. Looking ahead in world food and agriculture: perspectives to 2050. Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO).
  • Dean TJ, McMullen JS 2007. Toward a theory of sustainable entrepreneurship: Reducing environmental degradation through entrepreneurial action, Journal of Business Venturing, 22 (1): 50-76.
  • Deng X, Feng Y, Zeng H 2010. On the Strategy of the Bioeconomy Development, China Biotechnology, 30 (10): 125-131.
  • Duffy MD 2007. How Bioenergy Could Change Land Ownership and Values, Perspectives on 21st Century Agriculture: A Tribute to Walter J. Armbruster, 335.
  • Efken J, Dirksmeyer W, Kreins P, Knecht M 2016. Measuring the importance of the bioeconomy in Germany: Concept and illustration, NJAS-Wageningen Journal of Life Sciences, 77: 9-17.
  • European Commission. Directorate-General for Research and Innovation 2012. Innovating for sustainable growth: a bioeconomy for Europe. Publications Office of the European Union.
  • Ferdinands K, Virtue J, Johnson SB, Setterfield SA 2011. ‘Bio-insecurities’: managing demand for potentially invasive plants in the bioeconomy, Current Opinion in Environmental Sustainability, 3 (1-2): 43-49.
  • Kalaycı İ, Vakfı İA 2012. 2023 perspektifinde Türkiye ekonomisinde öncü sektörler: Türkiye tarım sektöründe yapısal dönüşüm politikaları (1923-2023) : sürdürülebilir tarımsal biyoekonomi ekseninde uygulanabilir öneriler, İktisadî Araştırmalar Vakfı.
  • KİPER M 2013. Biyoteknoloji Sektörel İnovasyon Sistemi: Biyoteknoloji Sektörel İnovasyon Sistemi Kavramlar Dünyadan Örnekler Türkiye’de Durum Ve Çıkarımlar, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı (TTGV).
  • Kuckertz A, Wagner M 2010. The influence of sustainability orientation on entrepreneurial intentions—Investigating the role of business experience, Journal of Business Venturing, 25 (5): 524-539.
  • Mcdonald I 2012. Bioeconomy Overview of Activities within the Agriculture Development Branch, OMAFRA.
  • Nowicki P, Banse M, Bolck C, Bos H, Scott E 2008. Biobased economy: State-of-the-art assessment, LEI.
  • Oğuz C, Bayramoğlu Z 2018. Tarım Ekonomisi Kitabı, Atlas Kitapevi, 3.Baskı, 1-222.
  • Peerlings JHM 1993. An applied general equilibrium model for Dutch agribusiness policy analysis, Peerlings.
  • Publishing O 2009. The bioeconomy to 2030: designing a policy agenda, Organisation for Economic Co-operation and Development.
  • Rönnlun I., Pursula T, Bröckl M, Hakala L, Luoma P, Aho M, Pathan A, Pallesen BE 2014. Creating value from bioresources: Innovation in Nordic Bioeconomy, Nordic Innovation.
  • Sheppard AW, Gillespie I, Hirsch M, Begley C 2011. Biosecurity and sustainability within the growing global bioeconomy, Current Opinion in Environmental Sustainability, 3 (1-2): 4-10.
  • TOB 2017. http://www.tarim.gov.tr/Konular/Makro-Ekonomik-Gostergeler, (Erişim tarihi: 04.09.2017).

The Importance of Bioentrepreneurship in Agriculture in Turkey

Yıl 2018, Cilt 21, 227 - 236, 31.12.2018
https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.472161

Öz

Sustainable development realized in today's conditions reveals that the resources used in production disrupt the ecological balance due to limited and non-renewable resources. It is known that the current consumption level of the world is not sustainable when the existing physical and energy consumption of societies is taken into consideration especially in developed countries. For a production model that considers sustainable and ecological balance, bioeconomics will continue to increase in importance for coming years. According to OECD (2012) reports, the basis for bioeconomic developments is the increasing population and per capita income in developing countries. It is estimated that the world population will reach 9 billion in the next 10 years and 97% of this increase will occur in developing countries. As a result, this population will exert pressure on resources such as food, feed, water and energy. Also, it is estimated that the amount of GDP will increase by 2.3% in OECD countries and 4.6% in developing countries by 2030. In the report, it is estimated that the share of biochemical products in total chemical products will reach 35% and the percentage of products produced with biotechnology will reach 50%. Therefore, there is a need for structuring in the field of bioeconomics and the need for bioeconomics needs to be met by private sector initiatives. In this context, the transition to biyoekonomi, entrepreneurship understanding of the markets in this area and the business opportunities that will help facilitate access to are examined various entrepreneurial relationships and initiatives to improve the abstract concept of bioentrepreneurship, to categorize the components forms the basis for the study to examine the bioentrepreneurship in the world and Turkey. In addition, by identifying the activities in the field of bioeconomics in the agricultural sector, new opportunities in the sector were examined and within the scope of the study, the relations between the developments in agricultural bioeconomics and the development of the countries have been revealed and the necessity of spreading the agricultural bioeconomics entrepreneurship has emerged.

Kaynakça

  • Arundel A, Sawaya D 2009. The Bioeconomy to 2030: designing a policy agenda.
  • BMEL B, BMU B 2012. Biorefineries Roadmapas part of the German Federal Government action plans for the material and energetic utilisation of renewable raw materials.
  • Conforti P 2011. Looking ahead in world food and agriculture: perspectives to 2050. Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO).
  • Dean TJ, McMullen JS 2007. Toward a theory of sustainable entrepreneurship: Reducing environmental degradation through entrepreneurial action, Journal of Business Venturing, 22 (1): 50-76.
  • Deng X, Feng Y, Zeng H 2010. On the Strategy of the Bioeconomy Development, China Biotechnology, 30 (10): 125-131.
  • Duffy MD 2007. How Bioenergy Could Change Land Ownership and Values, Perspectives on 21st Century Agriculture: A Tribute to Walter J. Armbruster, 335.
  • Efken J, Dirksmeyer W, Kreins P, Knecht M 2016. Measuring the importance of the bioeconomy in Germany: Concept and illustration, NJAS-Wageningen Journal of Life Sciences, 77: 9-17.
  • European Commission. Directorate-General for Research and Innovation 2012. Innovating for sustainable growth: a bioeconomy for Europe. Publications Office of the European Union.
  • Ferdinands K, Virtue J, Johnson SB, Setterfield SA 2011. ‘Bio-insecurities’: managing demand for potentially invasive plants in the bioeconomy, Current Opinion in Environmental Sustainability, 3 (1-2): 43-49.
  • Kalaycı İ, Vakfı İA 2012. 2023 perspektifinde Türkiye ekonomisinde öncü sektörler: Türkiye tarım sektöründe yapısal dönüşüm politikaları (1923-2023) : sürdürülebilir tarımsal biyoekonomi ekseninde uygulanabilir öneriler, İktisadî Araştırmalar Vakfı.
  • KİPER M 2013. Biyoteknoloji Sektörel İnovasyon Sistemi: Biyoteknoloji Sektörel İnovasyon Sistemi Kavramlar Dünyadan Örnekler Türkiye’de Durum Ve Çıkarımlar, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı (TTGV).
  • Kuckertz A, Wagner M 2010. The influence of sustainability orientation on entrepreneurial intentions—Investigating the role of business experience, Journal of Business Venturing, 25 (5): 524-539.
  • Mcdonald I 2012. Bioeconomy Overview of Activities within the Agriculture Development Branch, OMAFRA.
  • Nowicki P, Banse M, Bolck C, Bos H, Scott E 2008. Biobased economy: State-of-the-art assessment, LEI.
  • Oğuz C, Bayramoğlu Z 2018. Tarım Ekonomisi Kitabı, Atlas Kitapevi, 3.Baskı, 1-222.
  • Peerlings JHM 1993. An applied general equilibrium model for Dutch agribusiness policy analysis, Peerlings.
  • Publishing O 2009. The bioeconomy to 2030: designing a policy agenda, Organisation for Economic Co-operation and Development.
  • Rönnlun I., Pursula T, Bröckl M, Hakala L, Luoma P, Aho M, Pathan A, Pallesen BE 2014. Creating value from bioresources: Innovation in Nordic Bioeconomy, Nordic Innovation.
  • Sheppard AW, Gillespie I, Hirsch M, Begley C 2011. Biosecurity and sustainability within the growing global bioeconomy, Current Opinion in Environmental Sustainability, 3 (1-2): 4-10.
  • TOB 2017. http://www.tarim.gov.tr/Konular/Makro-Ekonomik-Gostergeler, (Erişim tarihi: 04.09.2017).

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Fen
Bölüm DERLEME MAKALE (Review Article)
Yazarlar

Zeki BAYRAMOĞLU Bu kişi benim
SELÇUK ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIM EKONOMİSİ BÖLÜMÜ
0000-0003-3258-3848
Türkiye


Mahmut TEKİN Bu kişi benim
SELÇUK ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ, İŞLETME BÖLÜMÜ, ÜRETİM YÖNETİMİ VE PAZARLAMA ANABİLİM DALI
0000-0003-4266-2857
Türkiye


Kemalettin AĞIZAN> (Sorumlu Yazar)
SELÇUK ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIM EKONOMİSİ BÖLÜMÜ
0000-0002-2340-2614
Türkiye

Yayımlanma Tarihi 31 Aralık 2018
Başvuru Tarihi 18 Ekim 2018
Kabul Tarihi 2 Ocak 2019
Yayınlandığı Sayı Yıl 2018, Cilt 21, Sayı

Kaynak Göster

APA Bayramoğlu, Z. , Tekin, M. & Ağızan, K. (2018). Türkiye’de Biyoekonomi Girişimciliğinin Tarımdaki Önemi . Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi , Cilt 21 Özel Sayı , 227-236 . DOI: 10.18016/ksutarimdoga.vi.472161

Cited By

Türkiye'de Tarım Eksenli Sürdürülebilir Kalkınma İçin Biyoekonomi
Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1034343

BİYOLOJİ EĞİTİMİ VE EKONOMİ
Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.14520/adyusbd.1002544

Çilek Üretiminde Bakteri Uygulamalarının Kaynak Kullanımına Etkisi
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
Zeki BAYRAMOĞLU
https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.631957

21082




Uluslararası Hakemli Dergi (International Peer Reviewed Journal)

       Dergimiz, herhangi bir başvuru veya yayımlama ücreti almamaktadır. (Free submission and publication)

      Yılda 6 sayı yayınlanır. (Published 6 times a year)


88x31.png 

Bu web sitesi Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

                 


Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
e-ISSN: 2619-9149